حدیث (3)
امام علی علیه السلام :
يُسَلِّمُ الصَّغيرُ عَلَى الكَبيرِ، ويُسَلِّمُ الواحِدُ عَلَى الاِثنَينِ،
وَيُسَلِّمُ القَليلُ عَلَى الكَثيرِ، وَيُسَلِّمُ الرّاكِبُ عَلَى الماشى،
ويُسَلِّمُ المارُّ عَلَى القائِمِ، وَ يُسَلِّمُ القائِمُ عَلَى القاعِدِ؛
كوچك به بزرگ سلام كند و يك نفر به دو نفر و عده كمتر به عده
بيشتر و سواره به پياده و رهگذر به ايستاده و ايستاده به نشسته.
كنزالعمال، ج9،
ص126، ح25321
حدیث (4)
امام علی علیه السلام :
مَنْ لَمْ يَتَدارَكْ نَفْسَهُ بِاِصْلاحِها
اَعْضَلَ داؤُهُ وَ اَعْيى شِفائُهُ وَ عَدِمَ الطَّبيبَ؛
هر كس به اصلاح خود نپردازد، بيمارىاش سخت
مىشود و در درمانش به رنج مىافتد و طبيبى نخواهد يافت.
غررالحكم، ح 9025
حدیث (5)
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
مَنْ اَكَلَ وَ ذو عَيْنَيْنِ يَنْظُرُ
اِلَيْهِ وَ لَمْ يُواسِهِ ابْتُلى بِداءٍ لا دَواءَ لَهُ ؛
هر كس غذا بخورد و ديگرى به او نگاه كند، و به
او ندهد، به دردى بى درمان مبتلا مىشود.
تنبيه الخواطر، ج 1 ، ص 47
