حدیث (1)
امام صادق عليهالسلام :
اِذَا اتَّهَمَ المُؤُمِنُ اَخاهُ
اِنماثَ الايمانُ مِن قَلبِهِ كَما يَنماثُ المِلحُ فِى الماءِ
؛
هرگاه مؤمن به برادر [دينى] خود تهمت
بزند، ايمان در قلب او از ميان مىرود، همچنان كه نمك در آب، ذوب
مىشود.
كافى، ج 2، ص 361، ح 1
حدیث (2)
رسول اكرم صلىاللهعليهوآله :
أَتَدرونَ مَا الغيبَةُ؟ قالوا: اَللّهُ وَرَسولُهُ أَعلَمُ، قالَ: ذِكرُكَ
أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن
كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتُهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد
بَهَتَّهُ؛
آيا مىدانيد غيبت چيست؟ عرض كردند: خدا و پيامبر او بهتر
مىدانند. فرمودند: اين كه از برادرت چيزى بگويى كه دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه
مىگويم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه مىگويى در او باشد، غيبتش كرده اى و
اگر آنچه مىگويى در او نباشد، به او تهمت زدهاى.
الترغيب
والترهيب، ج3، ص515، ح31
