بخش شهید آوینی حرف دل موبایل شعر و سبک اوقات شرعی کتابخانه گالری عکس صوتی فیلم و کلیپ لینکستان استخاره دانلود نرم افزار بازی آنلاین
خرابی لینک
 
 
 



ِصَلوةِ الزَّوالِ

به خواندن نماز زوال


و ظاهر اينست كه حضرت اراده كردند به نماز شب سيزده ركعت را و به نماز زوال هشت ركعتى كه نافله زوال است .

و از انس روايت است كه گفت شنيدم حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود دو ركعت نماز در دل شب بهتر است بسوى من از دنيا و آنچه در دنيا است و روايت شده كه از امام زين العابدين عليه السلام سؤ ال كردند كه چه شده كه كسانى كه در شب تهجّد مى كنند رويشان از همه كس نيكوتر است فرمود براى آنكه ايشان خلوت مى كنند با خدا حق تعالى مى پوشاند به ايشان از نور خويش .

وبالجمله روايات در اين باب بسيار است و مكروه است ترك برخاستن شب و شيخ بسند صحيح از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود نيست بنده اى مگر اينكه بيدار مى شود در هر شب يك مرتبه يا دو مرتبه يا چند مرتبه پس اگر برخاست كه برخاست و اگر نه مى گشايد شيطان ميان پاهاى خود را پس بول مى كند در گوش او آيا نمى بيند آن كسى كه برنخاسته است از براى نماز شب صبح كه برمى خيزد گران و مكدّر و سنگين و كَسِل است .

و شيخ برقى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود از براى شب شيطانى است كه او را رها مى گويند پس هرگاه بنده اى از خواب بيدار شود و اراده كند برخاستن براى نماز شب را آن شيطان به او گويد حالا وقت برخاستن تو نيست پس دفعه ديگر كه بيدار شود و خواهد برخيزد آن شيطان گويد كه وقت برخاستن نشده يعنى زود است پس پيوسته او را از برخاستن زايل كند و حبس كند او را تا فجر طلوع كند و چون فجر طالع شود بول كند در گوش او آن وقت بگذرد از او در حاليكه دُم خود را مى جنباند از ناز و بخود مى بالد .

و ابن ابى جمهور از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه آن حضرت روزى به اصحاب خود فرمود كه احدى از شما هرگاه خوابيد شيطان گره مى زند بر پس سر او سه گره بزند مكان هر گرهى عَلَيْكَ لَيْلٌ طَويلٌ فَارْقُدْ يعنى شبت دراز است بخواب پس هرگاه بيدار شد و ذكر خدا كرد يك گِره گشوده شود و اگر وضوء گرفت يك گره ديگر گشوده گردد و اگر نماز خواند يك گره ديگر گشوده گردد پس داخل صبح شود به حال نشاط پاكيزه نفس والاّ صبح كند خبيث النَّفس كَسْلان و اين روايت در كتب اهل سنّت نيز مذكور است .

و قطب راوندى روايت كرده از اميرالمؤ منين عليه السلام كه فرمود طمع مكن در سه چيز با سه چيز . طمع مكن در بيدارى شب با پرخوردن و در نور صورت با خوابيدن در جميع شب و در امان از دنيا با صحبت فُسّاق .

و نيز قطب راوندى روايت كرده كه حضرت عيسى عليه السلام صدا زد مادر خود مريم عليه السلام را بعد از مردنش و گفت اى مادر با من تكلّم كن آيا مى خواهى به دنيا برگردى گفت بلى براى آنكه نماز گذارم براى خدا در شب بسيار سرد و روزه بگيرم در روز بسيار گرم اى پسر جان من اين راه بيمناك است .


كيفيّت نماز شب

و اما كيفيت نماز شب بنحو آسان و مختصر كه همه كس بتواند بجا آورد انشاءالله تعالى آنست كه چون از خواب برخاست سجده كند براى خداوند تعالى و نيكو است در اين حال يا در حال برداشتن سر از سجده بگويد:

اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذى اَحْيانى بَعْدَ ما اَماتَنى وَ اِلَيْهِ النُّشُورُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ

ستايش خاص خدائى است كه مرا پس از آنكه ميراند زنده ام كرد و بسوى او است رستاخيز ستايش خاص

الَّذى رَدَّ عَلَىَّ رُوحى لاَِحْمَدَهُ وَاَعْبُدَهُ

خدائى است كه روحم را به من بازگرداند تا ستايش و پرستشش كنم


و چون برخاست و ايستاد بگويد:

اَللّهُمَّ اَعِنّى عَلى هَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ وَسِّعْ عَلَىَّ الْمَضْجَعَ وَارْزُقْنى خَيْرَما بَعْدَ الْمَوْتِ

خدايا ياريم ده بر هراس روز قيامت و فراخ گردان بر من آرامگاه قبرم را و خير و خوبى پس از مرگ را روزى ما گردان


و چون صداى خروس شنيد بگويد:

سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ

بسيار منزه و بسيار پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح (جبرئيل )

سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَمِلْتُ سُوَّءً وَظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْلى

پيشى گرفته مهرت بر خشمت معبودى نيست جز تو بد كرده ام و به خويشتن ستم كرده ام پس بيامرز مرا

اِنَّهُ لايَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ فَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ

كه براستى نيامرزد گناهان را جز تو پس توبه ام بپذير كه همانا توئى توبه پذير مهربان


و چون نگاه كند به اطراف آسمان بخواند:

اَللّهُمَّ اِنَّهُ لايُوارى مِنْكَ لَيْلٌ ساجٍ وَلاسَمآءٌ ذاتُ

خدايا براستى نپوشاند چيزى را از تو شب تار و نه آسمان

اَبْراجٍ وَلا اَرْضٌ ذاتُ مِهادٍ وَلاظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ وَ لابَحْرٌ لُجِّىُّ

برج دار و نه زمين گسترده و نه تاريكيهاى متراكم روى هم و نه درياى پرآب

تُدْلِجُ بَيْنَ يَدَىِ الْمُدْلِجِ مِنْ خَلْقِكَ تُدْلِجُ الرَّحْمَةَ عَلى مَنْ تَشآءُ مِنْ خَلْقِكَ

بروى شبانه در پيش شبروان خلق خويش و در شب ، رحمت خويش را به هر كه خواهى از خلق خود بدهى

تَعْلَمُ خآئِنَةَ الاَْعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ غارَتِ النُّجُومُ وَنامَتِ الْعُيُونُ وَ

بدانى بهم خوردن ديدگان را و آنچه را در سينه ها است ستارگان فرو رفتند و ديدگان به خواب رفتند و

اَنْتَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لا تَاْخُذُكَ سِنَةٌ وَلانَوْمٌ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ اِلهِ

توئى زنده پاينده كه نگيردت چرت و خواب منزه است خدا پروردگار جهانيان و معبود

الْمُرْسَلينَ وَالْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ

رسولان و ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است


پس بخواند پنج آيه آل عمران :

اِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ لاَ ياتٍ لاِ وُلىِ الاَْلْبابِ

براستى در خلقت آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز نشانه هائى است براى صاحبان خرد

الَّذينَ يَذْكُروُنَ اللّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فى خَلْقِ

آنانكه ياد كنند خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته و بينديشند در آفرينش

السَّمواتِ وَالاَْرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ رَبَّنا

آسمانها و زمين (و گويند) پروردگارا تو اينها را بيهوده نيافريده اى منزهى تو پس ما را از عذاب دوزخ نگهدار پروردگارا

اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتهَ وَ ما لِلظّالِمينَ مِنْ اَنْصارٍ رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا

هر كه را تو بدوزخ برى براستى كه خوارش كرده اى و ستمكاران را ياورى نيست پروردگارا ما ندازنى را شنيديم

مُنادِياً يُنادى لِلاْيمانِ اَنْ امِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُ نُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنّا

كه به ايمان ندا مى زد (و مى گفت ) به پروردگارتان ايمان آوريد ما نيز ايمان آورديم پروردگارا گناهان ما را بيامرز و

سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الاَْبْرارِ رَبَّنا وَ اتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَلاتُخْزِنا يَوْمَ

بديهاى ما را پوشيده دار و بميران ما را با نيكان پروردگارا آنچه را كه به ما وعده داده اى بوسيله فرستادگان خويش به ما بده

الْقِيمَةِ اِنَّكَ لاتُخْلِفُ الْميعادَ

و در روز قيامت رسوايمان مكن كه تو خلف وعده نمى كنى

پس هرگاه خواست كه متوجّه شود بسوى عبادت و او را حاجتى به تخلّى بوده باشد ابتدا كند به آن و چون بيرون آيد از خلاء ابتدا كند به مسواك بعد از آن وضو بسازد وضوء كامل و خود را خوشبو سازد پس برخيزد به نماز شب و اوّل وقت آن از نصف شب است و هر چه نزديكتر شود به طلوع صبح صادق افضل است و اگر طلوع كند صبح و چهار ركعت آن را بجا آورده باشد بقيّه را بخواند به حمد تنها بى سوره پس چون برخاست براى نماز شب شروع مى كند به هشت ركعت نماز شب و بعد از هر دو ركعت سلام مى دهد و خوب است كه در دو ركعت اوّل بعد از حمد شصت مرتبه توحيد بخواند در هر ركعتى سى مرتبه تا منصرف شود از نماز و نبوده باشد ميان او و خداى عزّوجلّ گناهى و يا آنكه در ركعت اوّل آن توحيد و در ركعت دوّم ((قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِروُنَ)) بخواند و در شش ركعت ديگر حمد و هر سوره كه خواهد بخواند و كافى است حمد و ((قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ)) در هر ركعتى و جايز است اكتفا به حمد تنها وچنانكه سنّت است قنوت درنمازهاى واجبى سنّت است نيز در هر ركعت دويّمى از نوافل و كافى است سه سُبْحانَ اللّهِ گفتن و يا آنكه گفته شود:

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لَنا وَارْحَمْنا

خدايا ما را بيامرز و به ما رحم كن

وَ عافِنا وَاعْفُ عَنّا فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ

و عافيت به ما بده و بگذر از ما در دنيا و آخرت كه همانا تو بر هر چيز توانايى


و يا آنكه بگويد:

رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الاَْعَزُّ الاَْجَلُّ الاَْكْرَمُ

پروردگارا بيامرز و رحم كن و درگذر از آنچه مى دانى كه براستى تويى عزيزتر از همه و بزرگوارتر و گراميتر

و روايت شده كه حضرت امام موسى عليه السلام چون شب در محراب عبادت مى ايستاد مى خواند اَللّهُمَّ اِنَّكَ خَلَقْتَنى سَوِيّاً و اين دعاء پنجاهم صحيفه كامله است و چون فارغ شود از هشت ركعت نماز شب پس بجا مى آورد دو ركعت نماز شفع و يك ركعت نماز وتر و مى خواند در اين سه ركعت بعد ازحمد قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ تا به منزله آن باشد كه يك ختم قرآن كرده باشد زيرا كه سوره توحيد ثلث قرآن است و يا آنكه بخواند در نماز شفع در ركعت اوّل حمد وَ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ و در ركعت دوّم حمد و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و چون از نماز شفع فارغ شد مستحبّ است آنكه بخواند اِلهى تَعَرَّضَ لَكَ فى هذَا اللَّيْلِ الْمُتَعَرِّضُونَ و اين دعائى است كه در اعمال شب نيمه شعبان در مفاتيح الجنان مذكور شده و چون از دو ركعت شفع فارغ شد برمى خيزد بجهت يك ركعت وتر و مى خواند درآن حمد و سوره توحيد و يا آنكه مى خواند بعد از حمد قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ سه مرتبه و مُعوّذتَيْن يعنى قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ پس دست برمى دارد براى قنوت و دعا مى خواند آنچه بخواهد شيخ طوسى فرموده كه دعاهائى كه در اين محلّ خوانده مى شود از بسيارى احصا نمى شود ولكن چيز موقّتى نيست كه خلاف آن جايز نباشد و مستحبّ است كه انسان در قنوت آن گريه كند از خوف خدا و ترس از عقاب خدا يا تَباكى كند و دعا كند براى برادران مؤ من و مستحبّ است كه ذكر شود چهل نفر پس بدرستى كه كسى كه دعا كند براى چهل مؤ من دعايش مستجاب مى شود انشاءاللّه و دعا كند به آنچه خواسته باشد و شيخ صدوق در فقيه فرموده كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله در قنوت وتر مى خواند:

اَللّهُمَّ اهْدِنى فيمَنْ هَدَيْتَ وَ عافِنى فيمَنْ عافَيْتَ

خدايا راهنماييم كن در زمره آنانكه راهنمايى كردى و تندرستيم ده در آنانكه تندرستى دادى

وَ تَوَلَّنى فيمَنْ تَوَلَّيْتَ وَ بارِكْ لى فيما اَعْطَيْتَ وَقِنى شَرَّ ما قَضَيْتَ فَاِنَّكَ

و سرپرستيم كن در آنانكه سرپرستى كردى و مبارك گردان برايم در آنچه عطا كردى و نگهمدار از شر آنچه مقدر كرده اى

تَقْضى وَلايُقْضى عَلَيْكَ سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ وَ

تو حكمفرمايى و كسى بر تو حكم نكند منزهى اى پروردگار كعبه آمرزش از تو خواهم و بسويت توبه كنم و به تو ايمان آورم

اوُمِنُ بِكَ وَاَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ وَلاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِكَ يا رَحيمُ

و بر تو توكل كنم و هيچ جنبش و نيرويى نيست جز به تو اى خداى مهربان

 و سزاوار است آنكه هفتاد مرتبه بگويد اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ وسزاوار است كه دست چپ را بدعاء بلندكرده باشدواستعفاررابدست راست بشماردوروايت شده كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله استغفارمى كرد در نماز وتر هفتاد مرتبه و هفت مرتبه مى گفت :

هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النّارِ

اين جايگاه پناه برنده به تو است از آتش دوزخ

و نيز روايت شده كه حضرت امام زين العابدين عليه السلام در سحر در نماز وتر سيصد مرتبه مى گفت :

اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَ

گذشت خواهم گذشت خواهم

و بگويد بعد از اين :

رَبِّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلىَّ اِنَّكَ اَنْتَ

پروردگارا مرا بيامرز و به من رحم كن و توبه ام بپذير كه براستى

التَّوّابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ

تويى توبه پذير آمرزنده و مهربان


و سزاوار است آنكه طول دهد قنوت را و چون فارغ شد از قنوت به ركوع رود و چون سر از ركوع برداشت بخواند اين دعا را كه شيخ در تهذيب از حضرت موسى بن جعفرعليه السلام نقل كرده :

هذا مَقامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَةٌ مِنْكَ وَ شُكْرُهُ ضَعيفٌ وَ

اين جايگاه كسى است كه نيكيهايى كه كرده نعمتى است از تو و سپاسش ناتوان و

ذَنْبُهُ عَظيمٌ وَ لَيْسَ لِذلِكَ اِلاّ رِفْقُكَ وَ رَحْمَتُكَ فَاِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ الْمُنْزَلِ

گناهش بزرگ است و در برابر آن جز مدارايى تو و رحمتت چيزى نيست زيرا كه تو در كتابى كه از جانبت

عَلى نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ

بر پيامبر مرسلت صلى الله عليه و آله نازل شده فرمودى ((آنان كه اندكى از شب را مى خفتند

وَبِالاَسْحارِهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ طالَ هُجُوعى وَ قَلَّ قِيامى وَ هذَا السَّحَرُ وَ اَ نَا

و در سحرها ايشان آمرزش مى خواستند)) ولى خواب من به درازا كشيد و بيداريم اندك شد اكنون سحر است و من

اَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبى اِسْتِغْفارَ مَنْ لايَجِدُ لِنَفْسِهِ ضَرّاً وَلا نَفْعَاً وَلا مَوْتاً وَلاحَيوةً

از تو آمرزش گناهم را خواهم آمرزش خواستن كسى كه نيابد براى خويش سود و زيان و نه مرگ و زندگى

وَلا نُشُوراً

و نه رستاخيزى


پس به سجده رَوَد و نماز را تمام كند و بعد از سلام تسبيح زهراءسلام الله عليها بخواند پس بگويد:

اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ الْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ

ستايش براى پروردگار بامداد ستايش براى شكافنده صبح

و بگويد:

سُبْحانَ رَبِّىَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ

منزهى اى پروردگار فرمانرواى پاكيزه و نيرومند فرزانه


سه مرتبه پس بگويد:

يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا بَرُّ

اى زنده و اى پاينده و اى نيكوكار

يا رَحيمُ يا غَنِىُّ يا كَريمُ اُرْزُقْنى مِنَ التِّجارَةِ اَعْظَمَها فَضْلاً وَ اَوْ سَعَها رِزْقاً

اى مهربان اى بى نياز اى بزرگوار روزى كن مرا از تجارت آنچه درآمد فزونتر و روزيش وسيعتر

وَ خَيْرَها لى عاقِبَةً فَاِنَّهُ لا خَيْرَ فيما لا عاقِبَةَ لَهُ

و عاقبتش بهتر از همه باشد زيرا در آن چيزى كه پايان خوبى نداشته باشد خيرى نيست


و شايسته است كه بخواند بعد از اين دعاى حزين را :

اُناجيكَ يا مَوْجُوداً فى كُلِّ مَكانٍ

با تو راز گويم اى كه در هر جا هستى


الخ پس به سجده رود و بگويد پنج مرتبه :

سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ

منزه است و پاك و پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح

پس بنشيند و بخواند آية الكرسى را دگر باره به سجده رود و ذكر سابق را پنج مرتبه بخواند

 

نافله نماز صبح

پس برخيزد بجهت نافله صبح و آن دو ركعت است در ركعت اوّل بعد از حمد سوره ((قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ)) و در ركعت دوّم بعد از حمد سوره توحيد بخواند و چون سلام داد بخوابد بر پهلوى راست رو به قبله به هيئت ميّت در لحد و بگذارد گونه راست خود را بر روى دست راست و بگويد:

اِسْتَمْسَكْتُ بِعُرْوَةِ اللّهِ الْوُثْقىَ الَّتى لاَانْفِصامَ لَها وَاعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللّهِ

چنگ زدم به دستاويز محكم خدا كه گسستن برايش نيست و چسبيدم به ريسمان محكم خدا

الْمَتينِ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ

و پناه برم به خدا از شر فاسقان عرب و عجم و پناه برم به خدا از شر فاسقان

الْجِنِّ وَالاِْنْسِ

جن و انس


پس سه مرتبه بگويد:

سُبْحانَ رَبِّ الصَّباحِ فالِقِ الاِْصْباحِ

منزه است پروردگار بامداد و شكافنده صبح

و بخواند پنج آيه آل عمران اِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ


پس برخيزد و بنشيند و تسبيح زهراء سلام الله عليها بگويد و در كتاب من لايحضره الفقيه است كه روايت شده هر كه صلوات بفرستد بر محمد و آل محمّد صد مرتبه مابين دو ركعت نافله صبح و نماز صبح نگاه دارد حق تعالى روى او را از حرارت آتش و كسى كه بگويد صد مرتبه ((سُبْحانَ رَبّىِ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ)) بنا كند خداوند تعالى از براى او خانه اى در بهشت و كسى كه بخواند بيست و يك مرتبه قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ بنا كند حق تعالى براى او خانه اى در بهشت و اگر بخواند آن را چهل مرتبه بيامرزد حق تعالى او را و سزاوار است آنكه خوانده شود بعد از فراغ از نماز شب دعاى سى و دوّم صحيفه كامله اَللّهُمَّ ياذَا الْمُلْكِ الْمُتَاءَبِّدِ بِالْخُلُودِ پس سجده شكر كند و سزاوار است كه دعا كند در آن از براى برادران مؤ من خود و بخواند دعاى اَللّهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ را كه در ادعيه سجده شكر گذشت رجاء واثق از برادران دينى كه از براى اين گنه كار رُوسياه نيز دعا كنند كه بسيار محتاجم به دعاء وَاللّه الموّفق .

 

فصل پنجم : ذكر بعضى اذكار و دعاهائى كه در صبح و شب خوانده مى شود

ادعيه وقت طلوع صبح و غروب آفتاب

بدان اِيَّدَكَ اللّه كه تحريص و ترغيب بى شمار بر محافظت اين دو وقت در آيات و اخبار شده است لهذا در اين دو وقت ادعيه و اذكار بسيار از رسول خدا و ائمّه اطهار صلوات اللّه عليهم اجمعين ماءثور گرديده و ما در اين رساله به ذكر مختصرى از اينها تبرّك مى جوئيم .

اوّل ابن بابويه به سند معتبر از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام روايت كرده است كه هركه پيش از طلوع آفتاب قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدٌ وَ اِنّا اَنْزَلْناهُ و آية الكرسى هر كدام را يازده مرتبه بخواند خدا منع كند مال او را از آنچه ترسد و فرمود كه هر كه قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ و اِنّا اَنْزَلْناهُ پيش از طلوع آفتاب بخواند در آن روز گناهى به او نرسد هر چند شيطان جهد كند .

دوّم كلينى و ابن بابويه و شيخ طوسى و ديگران به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده اند كه فريضه و واجبست بر هر مسلمان كه ده مرتبه پيش از طلوع آفتاب و ده مرتبه پيش از غروب اين دعا بخواند:

لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيى وَ يُميتُ وَ هُوَ

معبودى نيست جز خداى يگانه كه شريك ندارد فرمانروايى از آن اوست و ستايش خاص او است مى ميراند و زنده مى كند

حَىُّ لايَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ 

و او زنده اى است كه نميرد هر چه هست بدست اوست و بر هر چيز توانا است


و در بعضى از روايات چنين وارد است كه:

يُحْيى وَ يُميتُ وَ يُميتُ وَ يُحْيى

زنده مى كند و مى ميراند و مى ميراند و زنده مى كند


و در چند روايت :

وَ هُوَ حَىُّ لايَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ

و او زنده اى است كه نميرد و همه خيرها بدست او است

نيست و در بعضى هست و ظاهراً همه خوبست و اگر همه قِسم را بگويد بهتر است و در بعضى از روايات وارد شده است كه اگر ترك شود قضا كنيد كه لازم است و در بعضى از روايات كفّاره گناهان اوست در آن روز سيّم ابن بابويه و ديگران به سندهاى معتبر بسيار از حضرت امام زين العابدين و حضرت صادق عليهماالسلام روايت كرده اند كه هر كه در شام صد مرتبه اَللّهُ اَكْبَرُ بگويد چنانست كه صد بنده آزاد كرده باشد و به سند صحيح ديگر از امام محمّد باقر عليه السلام منقول است كه هر كه صد مرتبه پيش از طلوع آفتاب و صد مرتبه پيش از غروب آفتاب اَللّهُ اَكْبَرُ بگويد خداوند كريم براى او مثل ثواب صد بنده آزاد كردن بنويسد و هر كه ده مرتبه سُبْحانَ اللّهِ وَ بِحَمْدِهِ بگويد خدا ده حسنه براى او بنويسد و هر كه زياده بگويد زياده براى او نوشته شود

 

ادعيه هنگام صبح و شام

چهارم ايضاً ابن بابويه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود كه در بهشت غرفه اى چند هست كه ظاهر آنها از اندرون آنها و اندرون آنها از بيرون آنها نمايان است و از امّت من كسى در آنها ساكن مى شود كه سخن نيك گويد و طعام به مردم بخوراند و به هر كه رسد سلام كند و در شب نماز كند در هنگامى كه مردم در خواب باشند پس فرمود كلام نيك آن است كه در صبح و شام ده مرتبه بگويد ((سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ)) و در محاسن برقى به سند صحيح منقول است از حضرت امام محمد باقر عليه السلام كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله به مردى گذشت كه باغى براى خود غرس مى كرد ايستاد و فرمود كه مى خواهى تو را دلالت كنم بر باغى كه اصلش از اين باغ ثابت تر و ميوه اش زودرس تر و نيكوتر و باقى تر باشد گفت بلى يا رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود كه در صبح و شام بگو: ((سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ)) كه به عدد هر تسبيحى در بهشت درختها براى تو غرس مى نمايند از انواع ميوه ها و اينها است باقيات صالحات كه خدا در قرآن فرموده است كه نيكوتر و باقى ترند از مال دنيا پنجم ابن بابويه به سند معتبر از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام روايت كرده است كه هر كه نزديك به شام يا بعد از شام سه مرتبه اين آيه را بخواند در آن شب چيزى از او فوت نشود و جميع شرور از او دور گردد و همچنين است هرگاه در هنگام صبح بگويد و آيه اين است :

فَسُبْحانَ اللّهِ حينَ تَمْسُونَ وَ حينَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ

تنزيه كنيد خدا را هنگامى كه شام كنيد و هنگامى كه بامداد كنيد و از آن اوست ستايش در آسمانها

وَالاَْرْضِ وَ عَشِيّاً وَ حينَ تُظْهِرُونَ

و زمين و شبانگاه و هنگامى كه به نيمروز برسيد

ششم برقى در محاسن به سند موثَّق از حضرت امام رضاعليه السلام روايت كرده است كه هر كه در صبح سه مرتبه و در شام سه مرتبه بگويد:

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ

بنام خداى بخشاينده مهربان جنبش و نيرويى نيست جز به خداى والاى بزرگ

نترسد از شيطان و نه از پادشاهى و نه از خُره و نه از پيسى و حضرت فرمود كه من صد مرتبه مى گويم و در تعقيب نماز صبح و شام هفت مرتبه نيز گذشت هفتم به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه مردى از انصار چند روز به خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله نرسيد و حضرت از او پرسيد كه به چه سبب در اين چند روز از ما غايب بودى گفت به سبب تنگدستى و طول بيمارى فرمود مى خواهى تو را دعائى تعليم نمايم كه چون بخوانى فقر و بيمارى از تو زايل گردد گفت بلى يا رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود كه در صبح و شام اين دعا بخوان :

لا حَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لايَمُوتُ وَالْحَمْدُ لِلّهِ

جنبش و نيرويى نيست جز بوسيله خدا توكل كردم بر خداى زنده اى كه نميرد و ستايش خاص خدايى است

الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىُّ مِنَ

كه نگرفته فرزندى و نيست برايش شريكى در فرمانروايى و نيست برايش ياورى (براى نجات او) از

الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً

خوارى و به كمال بزرگى او را ياد كن

 

هشتم در روايات معتبره بسيار از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه پيش از طلوع و غروب آفتاب ده مرتبه بگو:

اَعُوذُ بِاللّهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنْ هَمَزاتِ

پناه برم به خداى شنواى دانا از وسوسه هاى

الشَّياطينِ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ اَنْ يَحْضُرُونِ اِنَّ اللّهَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ

شياطين و پناه برم به خدا از اينكه نزد من حاضر شوند همانا خداوند شنوا و دانا است


و در بعضى از روايات چنين است :

وَ اَعُوذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَحْضُرُونِ

و پناه به تو برم پروردگارا از اينكه نزد من حاضر شوند


و در بعضى روايات :

اَسْتَعيذُ بِاللّهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ اَنْ يَحْضُرُونِ تا آخر

پناه جويم به خداى شنواى دانا از شيطان رانده درگاه و پناه برم به خدا از اينكه پيش من حاضر شوند

نهم در فلاح السّائل از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه چه مانع است شما را كه در هر صبح و شام اين دعا را سه مرتبه بخوانيد:

اَللّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالاَْبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبى عَلى دينِكَ وَلاتُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْ

خدايا اى گرداننده دلها و ديده ها ثابت دار دل مرا بر دين خود و منحرف مساز دلم را پس از آنكه

هَدَيتَنى وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ وَاءَجِرْنى مِنَ النّارِ

راهنماييم كردى و ببخش بر من از نزد خويش رحمتى كه براستى تو بخشنده اى و پناهم ده از آتش

بِرَحْمَتِكَ اَللّهُمَّ امْدُدْلى فى عُمْرى وَ اَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقى وَانْشُرْ عَلَىَّ مِنْ

به رحمتت خدايا زياد كن در عمرم و در روزى من فراخى ده و بگستران بر من از

رَحْمَتِكَ وَ اِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ فى اُمِّ الْكِتابِ شَقِيّاً فَاجْعَلْنى سَعيداً فَاِنَّكَ تَمْحُوما

رحمتت و اگر نام من در پيش تو در نامه اصلى (لوح ) بدبخت ثبت شده مرا خوشبخت قرار ده زيرا كه تو هرچه را بخواهى

تَشآءُ وَ تُثْبِتُ وَ عِنْدَكَ اُمُّ الْكِتابِ

محو و هر چه را بخواهى ثبت كنى و اصل كتاب نزد تو است

 

دهم شيخ طوسى و سيّد بن طاوس از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت كرده اند كه هركه درصبح وشام ((يك مرتبه )) بگويد:

سُبْحانَاللّهِ وَبِحَمْدِهِ

منزه است خدا و به ستايشش

سُبْحانَ اللّهِ الْعَظيمِ

خيزم منزه است خداى بزرگ

حق تعالى ملكى بفرستد بسوى بهشت با بيلى از نقره كه براى او در



 
 
 
 
 Copyright © 2003-2013 - AVINY.COM - All Rights Reserved