وقتی ثبت واقعیت در خیابانهای فرانسه هزینهساز میشود
پوشش خبری اعتراضات خیابانی، در هفتههای اخیر برای شماری از روزنامهنگاران در فرانسه با خشونت، تهدید و ممانعت از انجام وظایف حرفهای همراه بوده است.فدراسیون روزنامهنگاران اروپا (EFJ) با اشاره به مجموعهای از حوادث گزارششده، نسبت به وضعیت امنیت خبرنگاران در جریان تجمعات اعتراضی ابراز نگرانی کرده است.این حوادث، از برخورد نیروهای پلیس با خبرنگاران تا حملات برخی معترضان به اعضای رسانهها را در بر میگیرد و بار دیگر ضرورت تضمین حق دسترسی آزادانهٔ رسانهها به صحنهٔ رویدادها را مطرح میکند.
ثبت ۱۳ مورد خشونت علیه خبرنگاران در دو هفته
بر اساس گزارش فدراسیون روزنامهنگاران اروپا، از ۲۹ سپتامبر تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، مجموعاً ۱۳ مورد خشونت یا ممانعت از فعالیت حرفهای روزنامهنگاران در جریان اعتراضات ثبت شده است. ۸ مورد از این حوادث به نیروهای پلیس ضدشورش نسبت داده شده است.این نهاد معتقد است تکرار چنین برخوردهایی، بهویژه هنگامی که خبرنگاران در حال انجام وظیفه و ثبت تصاویر رویدادها هستند، نگرانیهای جدی دربارهٔ رعایت آزادی مطبوعات و امنیت فعالان رسانهای ایجاد میکند.در همین زمینه، فدراسیون خواستار شناسایی عاملان حوادث و پاسخگویی مسئولان مربوطه، از جمله در موارد منتسب به نیروهای پلیس، شده است.این نگرانیها در شرایطی مطرح میشود که ائتلافی از نهادهای مدافع آزادی مطبوعات، در فاصلهٔ ۹ تا ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ از فرانسه بازدید کرده بود.بر اساس ارزیابی این ائتلاف، خشونت پلیس یکی از مهمترین تهدیدها علیه آزادی رسانهها در این کشور به شمار میرود.
برخورد با خبرنگاران در مونپلیه و پاریس
در میان حوادث ثبتشده، چند مورد از برخورد با روزنامهنگاران در شهرهای مونپلیه و پاریس برجسته است.والنتین لووتی، مدیر انتشارات استاپمدیا، روز ۲ اکتبر در نزدیکی دبیرستان ژرژ کلمنسو در مونپلیه، هنگام فیلمبرداری از یک بازداشت خشونتآمیز، با موتورسیکلت فردی که گفته میشود مأمور پلیس لباسشخصی بوده، از ناحیهٔ پا برخورد کرد.به گفتهٔ او، یکی از مأموران دیگر تأیید کرده بود که فرد موردنظر شناسایی شده است. لووتی از طریق وکیل خود شکایت کرد و به دلیل هماتوم و پیچخوردگی زانو، مرخصی پزشکی گرفت.او پیشتر ویدئوهایی از مأموران لباسشخصی حین بازداشت معترضان و نیروهای CRS بدون شمارهٔ شناسایی قابل مشاهده منتشر کرده بود.در ۶ اکتبر، ساموئل کلوزیه، خبرنگار دیگری در مونپلیه، با وجود داشتن بازوبند و ۴ نشان مطبوعاتی و استفاده از کلاه ایمنی، سه بار هدف حمله قرار گرفت و در آخرین برخورد به زمین افتاد؛ تجهیزاتش نیز چند متر دورتر پرتاب شد.همان روز، فردریک مونش، عکاس خبری، بر اثر استنشاق گاز اشکآور دچار مشکل تنفسی شد؛ با وجود آنکه هویت حرفهای او برای نیروهای CRS قابل تشخیص بود.در پاریس، مایک استراشینسکو، خبرنگار روزنامهٔ هیومنیتی، روز ۶ اکتبر با وجود داشتن کارت مطبوعاتی، دو بار از ناحیهٔ گلو هدف تعرض یکی از مأموران CRS قرار گرفت.همچنین پاتریک واک، عکاس روزنامهٔ والاستریت ژورنال، روز ۸ اکتبر هنگام پوشش تجمعی در میدان باستیل، از فاصلهٔ نزدیک با سلاح پرتابهای کمکشندهٔ LBD هدف قرار گرفت و از ناحیهٔ گوش آسیب دید؛ جراحت او به بخیه نیاز داشت.
گزارش EFJ همچنین به حوادثی در لیون، فرژوس و پاریس اشاره میکند؛ از جمله پرتاب تلفن همراه یک خبرنگار توسط مأمور پلیس، ضربوشتم خبرنگاری دیگر با باتوم با وجود همراه داشتن کارت خبرنگاری و ضبط تجهیزات حفاظتی یک روزنامهنگار هنگام بازگشت از تجمع.
حمایت از اغتشاشگران ایرانی، برخورد با معترضان و رسانهها در فرانسه
امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، در جریان اغتشاشات ایران در سال ۱۴۰۱ با تمجید از اغتشاشگران و توصیف آن بهعنوان «انقلاب»، حمایت علنی خود را از آنها اعلام کرد.مکرون در نوامبر ۲۰۲۲ با شماری از فعالان اپوزیسیون جمهوری اسلامی دیدار کرد و «انقلابی که زنان ایرانی در حال پیش بردن آن هستند» تحسین کرد؛ موضعی که مقامهای ایرانی آن را مداخله در امور داخلی کشور دانستند.امروز، برخورد پلیس فرانسه با معترضان و خبرنگاران در اعتراضات اخیر این کشور با انتقاد نهادهای مدافع حقوق رسانهها روبهرو شده است.این مقایسه، تفاوت میان موضعگیری سیاسی پاریس در قبال اغتشاشات ایران و چالشهای آزادی تجمع و امنیت رسانهها در داخل فرانسه را برجسته میکند.
ثبت دیدگاه