روایت ورزشکار زنجانی از شرط جالب رهبر شهید برای قبول مدالش+فیلم

خبر شهادت امام امت تلخ و سنگین بود و اولین چیزی که به ذهن من آمد تقدیم مدال و برخورد شرافتمندانه ایشان با موضوع بود و چه قدر دوستانه مدال من رو پذیرفته و گفتند که به امانت نگه می‌دارند و آن را به من برمی‌گردانند و بارها و بارها فیلم ان را لحظه را دیدم و گریه کردم و من امیدوارم که خدا به همه ما برای تحمل این غم صبر بدهد و بتوانیم با آن کنار بیاییم.

چند روز بود که به دنبال صحبت در مورد امام شهید امت با قشر ورزشکار بودم که راهنمایی یک بزرگوار و مرور خاطرات مرا یاد ورزشکاری انداخت که مدالش را به رهبری انقلاب هدیه داده بود، پیداکردنش کمی سخت بود ولی موفق شدم.با روی گشاده استقبال کرد و چه‌قدر دلنشین بود، چرا که بعد از چند سال بر همان انگیزه و نیت استوار بود و از آن روز و آن دیدار به نیکی تمام‌عیار یادکرد و فقط به این دلیل که کارمند دولت است و باید پاسخگوی ارباب‌رجوع باشد گفت‌وگو را به دو ساعت بعد موکول کرد.فرشته قربانی ورزشکار رشته تیراندازی با کمان بخش کامپوند و دارنده مدال برنز بازی‌های آسیایی جاکارتا نخستین مدال این رشته را به همراه نیما محبوبی کسب کرده است.می‌گوید به همراه مدال‌آوران بازی‌های آسیایی جاکارتای ۲۰۱۸ و یک ماه بعد از بازگشت به این دیدار مشرف شده است.

 

خانه نفر اول کشور چه قدر ساده بود

قربانی ادامه می‌دهد که در این دیدار روی زمین و به نظر خانه خودشان بود نشسته بودیم و الان که فکر می‌کنم که منزل نفر اول کشور چه‌قدر ساده بود، اصلاً به فکر آدم هم نمی‌رسد که خانه ایشان تا این حد ساده باشد.وی فضای دیدار را صمیمی و در اوج دوستی توصیف می‌کند و می‌گوید که دیدار به‌مانند دیدار دوستانه بود و حال و هوای خاصی داشت که حاضران خود را معرفی کرده و تک‌به‌تک بلند شده و رشته و مدال خود توضیح می‌دادند و ایشان هم باحوصله و طمأنینه خاصی گوش می‌دادند و توفیق من همراه‌داشتن مدال و تقدیم آن به حضرت آقا بود.

 

امام شهید پیگیر مشکلات جوانان بود

که بعد از اهدای مدالم ایشان فرمودند: مدال مرا چند روز پیش خودشان نگه داشته و بعد آن را به عنوان هدیه به من باز‌می‌گردانند که همین اتفاق هم افتاد و مدال از طریق پست به درب خانه در ابهر ارسال شد.قربانی می‌افزاید: امام شهید پیگیر و دوستدار جوانان بودند و دلیل آن هم پیگیری حل مشکلات ورزشکاران حاضر در آن دیدار است که در مورد من هم روی داد، چرا که مشکل استخدامم بعد از کم‌لطفی‌های هشت ساله در استان حل و بعدها متوجه شدم که پیگیری دفتر بیت این مشکل را حل کرده است و این پیگیری در مورد دیگر ورزشکاران هم انجام شده بود.دیدار بدون تشریفات برگزار شد وی فضای صمیمی ملاقات را یادآور شده و می‌گوید، ایشان در بین ورزشکاران نشسته بودند و هیچ خبری از تشریفات رایج بین مسوولان دیگر کشورها نبود که در فیلم‌ها و عکس‌های موجود عیان است.

 

پذیرایی خاطره‌انگیز آن روز انگشتر بود

قربانی می‌افزاید: پذیرایی خاطره‌انگیز آن روز انگشتر اهدایی به همه حاضران و با اینکه انگشتر برایم بزرگ است آن را کوچک نکردم تا به همان صورت بماند و مانده است.وی ادامه می‌دهد: راستش مدالی که تقدیم آقا کردم فقط یک‌تکه فلز و یا دستاورد نبود، پشت مدال من سال‌ها زحمت، سختی، دعای پدر و مادر و زحمت مربیان است و من معتقدم که ارزش واقعی مدال فقط به انداختن آن به گردن یک قهرمان نیست و اگر بتوانی آن افتخار را در راه اعتقادات و ارزش‌ها هزینه کنی ارزشمندتر است ازاین‌رو مدالم را با افتخار به نفر اول کشور که برای همه ما زحمت کشیده تقدیم کردم و آن لحظه به‌مانند درس بود و افتخار من ماندگاری آن لحظه بود که مدالم را به رهبری تقدیم کردم و این حس و تصمیم تا آخر عمر در دل و ذهن من باقی خواهد ماند.

 

قربانی در مورد لحظه شنیدن خبر شهادت که پرسیدم، با آهی پاسخ می‌دهد که خیلی به هم ریختم و آن لحظه‌ای که با صدای بغض‌آلود گوینده خبر از جا برخاستم چرا که در آن روزها خواب راحتی نداشتم و با شنیدن خبر اشک ریختم چون من ایشان را از نزدیک دیده بودم و خبر تلخ و سنگینی بود و اولین چیزی که به ذهن من آمد تقدیم مدال و برخورد شرافتمندانه ایشان با موضوع بود و چه‌قدر دوستانه مدال من رو پذیرفته و گفتند که به امانت نگه می‌دارند و آن را به من برمی‌گردانند.و بارهاوبارها فیلم آن را لحظه را دیدم و گریه کردم و من امیدوارم که خدا به همه ما برای تحمل این غم صبر بدهد و بتوانیم با آن کنار بیاییم.قربانی ادامه می‌دهد: من خودم هنوز باور به رفتن ایشان ندارم و دوشنبه هم در مراسم تشییع شرکت می‌کنم و می‌روم که باور کنم چرا که یکی از بهترین‌ها بود که ما قدرشان را ندانستیم و شاید بعدها منش و رفتار ایشان بیشتر شناخته شود چون به معنی واقعی حامی بودند و این موضوع را از پیگیری کار خودم دریافتم و علاقه‌اش به جوانان و حل مشکلات کاملاً محسوس بود.

آنچه در این گفت‌وگو آمد خاطرات فرشته قربانی ورزشکار رشته تیراندازی بود.قربانی ۳۲ سال دارد و کارمند فرمانداری ابهر است از سال ۱۳۹۰ تیراندازی با کمان را آغاز کرده و ۶ اعزام برون‌مرزی را در کارنامه خود ثبت کرده است. او در کنار ورزش، تحصیلاتش را نیز ادامه داده و اکنون دانشجوی مقطع دکتری مدیریت مالی است و این ورزشکار زنجانی همچنان تمرینات خود را ادامه می‌دهد و امیدوار است بار دیگر با پیراهن تیم ملی در میادین بین‌المللی برای ایران افتخارآفرینی کند، افتخارهایی که به گفته خودش، ارزششان تنها به مدال نیست، بلکه به خاطرات و لحظه‌هایی است که تا پایان عمر همراه انسان می‌مانند.


روایت ورزشکار زنجانی از شرط جالب رهبر شهید برای قبول مدالش.mp4 | دانلود

ثبت دیدگاه

متن ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • نشانی‌های وب و پست الکتونیکی به صورت خودکار به پیوند‌ها تبدیل می‌شوند.