کارگردان مستند «سایه برادرم» با اشاره به چالش‌های روایت زندگی شهید محمد کاظمی می‌گوید این اثر تلاشی برای شکستن کلیشه‌ها و نمایش چهره انسانی فرمانده‌ای است که سال‌ها دور از رسانه‌ها زیست؛ مستندی که با وجود کمبود آرشیو و محدودیت‌های امنیتی، با روایت‌های دست اول و ساختاری داستان‌محور به تصویر درآمده است.

به گزارش روابط عمومی موسسه شهید آوینی: کارگردان مستند «سایه برادرم» از شکل‌گیری ایده این اثر تا چالش‌های تولید آن سخن گفت و تأکید کرد که هدف اصلی فیلم، روایت زندگی و منش انسانی شهید محمد کاظمی فراتر از تصویری است که تاکنون از او در رسانه‌ها شکل گرفته است.

وی با اشاره به آغاز این پروژه اظهار کرد: سال‌ها با برادر شهید محمد کاظمی دوستی و همکاری فرهنگی داشتم و از فعالیت‌های شهید در سپاه اطلاع کلی داشتم، اما پس از شهادت ایشان، در روز تشییع پیکرشان از خود شهید خواستم اگر توفیقی باشد، ساخت مستند زندگی‌اش نصیب ما شود و خوشبختانه این مسیر فراهم شد.

او درباره روند تولید مستند گفت: همراهی خانواده شهید، از پدر و مادر تا برادران ایشان، نقش مهمی در شکل‌گیری فیلم داشت، اما مهم‌ترین چالش گروه تولید، کمبود آرشیو تصویری و محدودیت‌های ناشی از فعالیت‌های امنیتی شهید بود.
به گفته این مستندساز، بسیاری از دوستان و همکاران شهید به دلیل مسائل حفاظتی امکان حضور مقابل دوربین یا حتی ضبط صدا را نداشتند و همین موضوع، روایت زندگی یکی از فرماندهان ارشد امنیتی کشور را با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو کرد.

وی با تأکید بر اینکه  این مستند  یک گزارش صرف نیست، افزود: تلاش کردیم علاوه بر حفظ واقعیت‌های تاریخی، به اثر ساختاری داستانی و دراماتیک بدهیم تا مخاطب از ابتدا تا پایان با یک روایت سینمایی همراه شود، نه صرفاً مجموعه‌ای از اطلاعات و خاطرات.

کارگردان این مستند نقش تصویر، موسیقی و آرشیو را در انتقال حس اثر بسیار مهم دانست و گفت: با وجود محدود بودن تصاویر، تقریباً از تمام آرشیو موجود استفاده کردیم. حتی یک فیلم خانوادگی با کیفیت پایین، با تغییر زاویه روایت به بخشی از رویای مادر شهید تبدیل شد و توانست فضای احساسی ویژه‌ای به فیلم ببخشد.
او همچنین از اتفاقات غیرمنتظره تولید یاد کرد و گفت: بدون برنامه‌ریزی قبلی، شش تا هفت نفر از دوستان و همکاران شهید در منزل او حاضر شدند و روایت‌هایی کمتر شنیده‌شده از شخصیت و فعالیت‌هایش بیان کردند. همچنین امکان تصویربرداری از محل کار شهید فراهم شد و گفت‌وگویی با شهید سردار مجید خادمی نیز در این مستند ثبت شد؛ تصاویری که پس از شهادت وی، ارزش تاریخی دوچندانی پیدا کرده است.

کارگردان درباره پیام اصلی فیلم برای نسل جوان اظهار داشت: شهید کاظمی در برخی رسانه‌های خارجی با عنوان «سردار سایه» و با روایتی خاص معرفی شده است، اما ما تلاش کردیم مخاطب با شخصیت واقعی او آشنا شود؛ فردی که با وجود مسئولیت‌های سنگین، زندگی بسیار ساده‌ای داشت، با خودروی پراید رفت‌وآمد می‌کرد، خانه شخصی در تهران نداشت و حتی برای حل مشکلات خانواده برخی بازداشت‌شدگان از هزینه شخصی خود کمک می‌کرد.
وی معتقد است آشنایی نسل جوان با این سبک زندگی و نگاه انسانی می‌تواند تصویر متفاوتی از مفهوم خدمت، مسئولیت و مقاومت در ذهن مخاطبان ایجاد کند.

این مستندساز در توصیف اثر خود گفت: «اگر بخواهم این فیلم را در یک جمله معرفی کنم، می‌گویم این فیلم، روایت خود انقلاب اسلامی ایران است؛ داستان جوانی روستایی و کشاورززاده که به واسطه تلاش، ایمان و مسئولیت‌پذیری به یکی از فرماندهان برجسته امنیتی کشور تبدیل شد.»
وی در ادامه با اشاره به اهمیت ثبت حافظه تاریخی تأکید کرد: اگر درباره چنین شخصیت‌هایی مستند ساخته نشود، بسیاری از روایت‌ها و خاطرات با گذشت زمان از بین خواهد رفت و نسل‌های آینده تصویری از نقش و تأثیر این افراد در تاریخ معاصر نخواهند داشت.

وی همچنین بر ضرورت حضور مستندسازان در کنار نیروهای عملیاتی تأکید کرد و گفت: همان‌گونه که امروز بخش مهمی از خاطرات دفاع مقدس از طریق تصاویر ثبت‌شده برای مردم باقی مانده است، ثبت وقایع امروز نیز ضرورتی انکارناپذیر است. به باور او، در کنار هر مجموعه عملیاتی باید یک نیروی رسانه‌ای و مستندساز حضور داشته باشد تا با رعایت ملاحظات حفاظتی، رویدادها برای تاریخ و نسل‌های آینده ثبت و حفظ شوند.

وی در پایان مستندسازی را یکی از بهترین مسیرهای ورود به عرصه فیلمسازی دانست و خاطرنشان کرد: سوژه‌های فراوانی برای روایت در ایران و جهان اسلام وجود دارد و اگر علاوه بر علاقه و توانایی مستندسازان، بسترهای لازم برای فعالیت آنان فراهم شود، آثار ماندگار و ارزشمند بیشتری تولید خواهد شد.