شهید آوینی

روایت دختر از پدرانه‌های شهید طهرانی مقدم: معتقد بود تا قدرتمند نشویم، آمریکایی‌ها بی‌احترامی می‌کنند    

زینب طهرانی مقدم می‌گوید: نگاه پدرم این بود که تا ما قدرتمند نشویم همه به ما زور می‌گویند و نمی‌توانیم تفکراتمان را بگوییم. اگر ابزار قدرت دستمان باشد تازه می‌توانیم حرفمان را بزنیم.

همسر حضرت آقا مهمان خانه شهید تهرانی مقدم

جمله‌ ی رهبر انقلاب برای شهادت حاج حسن

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

 
سه سال پیش بود که تهران و حومه تهران با صدای مهیبی لرزید. برخی گفتند زلزله بود و برخی دیگر پریشان علت این لرزش و صدا را جویا می‌شدند. طولی نکشید که در همه‌جا این خبر پخش شد. سردار حسن طهرانی مقدم رئیس سازمان خودکفایی سپاه به‌همراه یارانش در پادگان شهید مدرس و بر اثر انفجار زاغه مهمات به شهادت رسید. دختر سردار از این صدای مهیب این‌چنین تعبیر می‌کند: "انگار خدا خودش می‌خواست با این صدا همه را بیدار کند..." و خیلی‌ها آن روز بیدار شدند. طولی نکشید که حضور رهبری بالای سر تابوت این شهید و اقامه نماز بر پیکرش سؤالی را در ذهن‌ها ایجاد کرد که شهید تهرانی مقدم چه‌کسی بود؟ سه سال از این واقعه می‌گذرد و هنوز کسی نمی‌تواند ادعا کند که "پارسای بی‌ادعا" را به‌طور کامل شناخته است. سخنان بسیاری از او گفته شده اما ناگفته‌ها به مراتب از گفته شده‌ها بیشتر است. آدم‌های بسیاری وجود دارند که تا سه سال پیش از "دانشمند" بودن و سِمَت نظامی‌اش چندان اطلاعی نداشتند اما همیشه برای شخصیت والا و ایمان نفوذ ناپذیرش ارزش خاصی قائل بودند. "زینب طهرانی مقدم" در مورد پدرانه‌های شهید طهرانی مقدم و تعابیر شگفت انگیزی که یک دنیا در مورد او ارائه کرده است سخن می‌گوید. گفتگوی تفصیلی با او در ادامه می‌آید:

 سردار شهید طهرانی مقدم چطور پدری بودند؟ از رفتارشان در خانه بگویید.

تعریف من قبل از شهادت به ایشان همیشه "کوه استوار" بود. از وقتی بچه بودم همیشه دلم می‌خواست در مهمانی‌ها کنار پدرم باشم. حتی در نماز جمعه‌ها، مساجد و جاهایی که می‌رفتیم دوست داشتم کنار پدرم باشم چون در کنارش احساس آرامش می‌کردم. احساس خوبی داشتم. پدرم در خانواده خودشان فرزند کوچک خانه بودند یعنی بعد از ایشان فقط عمویم بود که ایشان هم در دوران جنگ شهید شده بود. در خانواده مادری‌ام هم پدر داماد بزرگ خانواده نبود. اما با این وجود واقعا بزرگ همه جا بود. این بزرگی به خاطر سِمَت ایشان نبود. شخصیت‌شان احترام برانگیز بود. طوری برخورد می‌کرد که همه دوستش داشتند. من هم همیشه احساس بزرگی می‌کردم از اینکه کنار پدرم باشم.

همیشه به خودم می‌گفتم چه خوب که او پدرم است و باباهای دیگر پدرم نیستند. دوست داشتم همیشه وقتی مدرسه می‌روم دنبالم بیاید تا او را به دوستانم نشان دهم. همیشه آرزویم بود. وقتی به ایشان می‌گفتم همیشه همه پدرها دنبال بچه‌هایشان می‌آیند چرا شما نمی‌آیید؟ برایم توضیح می‌داد که شرایط کاری‌ طوری است که نمی‌تواند و وقت نمی‌کند. شاید الان ایشان شهید شده باشد و ظاهرا سه سال است که نیست اما این احساس انتظار که دلم می‌خواست پیشم باشد و هیچ وقت نبود از بچگی هنوز در دلم هست.

 

موشک,شهدای غدیر,شهاب 3,پدر موشکی ایران,شهید تهرانی مقدم,شهید حسن تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,دانلود عکس,نقاشی از چهره

برای دریافت تصویر با کیفیت روی عکس کلیک نمایید



در کودکی برایش بالای نقاشی نوشتم: بابای خوبم تقدیم به تو که هیچ وقت نیستی. نیستی. نیستی

عادت داشتیم برای بابا نامه می‌نوشتیم. چون معمولا فرصت حرف زدن کم پیش می آمد این عادت نامه نگاری بین ما ایجاد شده بود. پدرم همه نامه‌های ما را نگه می‌داشت یک نقاشی برای پدرم کشیده بودم وقتی آن را چند وقت پیش دیدم به گذشته‌ها رفتم. در نامه‌ای به ایشان نوشته‌ام: "بابای خوبم تقدیم به تو همیشه منتظرت هستم که بیایی اما تو هیچ وقت نیستی. نیستی. نیستی."آنقدر توی این نامه احساس هست که هروقت می‌خوانم احساساتی می‌شوم که یک بچه مثلا اول دوم دبستان تمام عشق بچگی‌اش را نوشته است اما همه‌اش با "نیستی" و اینکه "چرا کار داری؟" آن را ابراز کرده.

پدرم "نجم الثاقب" کل کسانی بود که ما می‌شناختیم

این حالت همیشه با ما بود اما در کنارش خیلی افتخار می‌کردم. با پدرم حالت معمولی نداشتم "نجم الثاقب" کل کسانی بود که ما می‌شناختیم ما شاید سِمَت اصلی ایشان را نمی‌دانستیم که چه کاری می‌کنند اما خاص بودن شان را همه می‌فهمیدند با هرکس از فامیل حرف بزنید می‌بینید که ایشان هیچ وقت از کارش سخن نگفته اما همه می‌گویند حاج آقا خیلی خاص بود. همه را رشد می‌داد. در فامیل وقتی می‌نشست همه جوان‌ها می‌آمدند دورش جمع می‌شدند. آنقدر همه را تحویل می‌گرفت. خیلی‌ها فکر می‌کنند بهترین دوست ایشان بوده‌اند چون با همه یک جور بود.

به خاطر ایمان، اخلاق حسنه و اینکه می‌توانستند همه انرژی‌های مثبت را جمع کنند بزرگ محسوب می‌شدند. اصلا کاری نداشتند در جمع کسی رشته تحصیلی‌اش ریاضی است، انسانی است یا گرایش سیاسی‌اش فلان است، همه را جذب می‌کرد. ما آدم‌هایی اطرافمان بودند که بعضی وقت‌ها خیلی چیز‌ها را قبول نداشتند اما انقدر که عاشق پدرم بودند دعای سمات‌شان را همیشه می‌خواندند و به خاطر اخلاق و مهربانی خاصی که پدرم داشت جذبش شده بودند.

این هم یک چیز درونی و خونی است که ایشان در خودش تقویت کرد و روی خودش کار کرد. اینطوری هم نبود که وقتی من به عنوان دختر ایشان بزرگ شوم دیگر آن محبت دوران بچگی را به من نداشته باشد این محبت همیشه با ما بود حتی در مسئله ازدواج ناراحت بود که من از خانه می‌روم. انقدر عشق و محبت و وابستگی داشتیم.

دخترها را هیچوقت مستقیم دعوا نمی‌کرد/ تنها چیزی که مستقیم سفارش می‌کرد، بحث ولایت بود

آخرین حرف‌هایی که از پدرم یادم هست، مربوط به همان جمعه آخر است که باهم بیرون بودیم. ما کمی دیرتر از پدرم رسیدیم. پدرم با ناراحتی به من گفت بدون تو به ما خوش نمی‌گذرد. هرکس دیگری از خانواده هم که بود به او همین را می‌گفت. دوست داشت همیشه وقتی جایی می‌رویم همه با هم باشیم همسرم را هم مانند پسر خودش پذیرفته بود.

دخترها را هیچ‌وقت مستقیم دعوا نمی‌کرد. هیچ وقت به من نگفت چادر را اینجوری سر کن یا آنطور نماز بخوان. البته مطمئن بود مادرم همیشه راه را نشان می‌دهد. ما انقدر شیفته منش پدر بودیم همین که می‌دانستیم ایشان دوست دارد، آن کار را انجام می‌دادیم. لزوما دنبال دلیل و استدلال نبودیم. معمولا چیزی را مستقیم تذکر نمی‌دادند که ما انجام دهیم آن را عملا خود انجام می‌دادند تا ما یاد بگیریم. تنها چیزی که همیشه مستقیم به آن اشاره می‌کردند بحث ولایت بود. می‌گفتند حرف آقا را دقیق گوش دهید.

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

 قبلا اشاره داشتید ایشان در کارشان بلند پروازی مثبتی داشتند که باعث می‌شد تلاش بی وقفه‌ای هم داشته باشند. در روایت‌های مختلف هم از ایشان شنیده‌ایم که همیشه چیزی را که برای دیگران غیر قابل دسترسی بود ایشان برای به دست آوردنش مصر بود و این نشان از همان اهداف بلندی داشت که دیگران حتی شاید فکرش را هم نمی‌کردند. حالا می‌خواهم بدانم در خانه و میان خانواده هم ایشان اینطور بود؟ در فضای خانه هم بلند پروازی داشت؟ اهداف بلندی را برای شما تصویر می‌کرد که برای رسیدن به آن تلاش مضاعفی در خانه صورت بگیرد؟

معتقد بود اگر ابزار قدرت دستمان باشد تازه می‌توانیم حرفمان را بزنیم

بله؛ در کار که همیشه می‌گفت باید تمدن اسلامی در دنیا برقرار شود. نه اینکه راضی باشند فقط کشور و اطراف‌مان امن باشد. نگاهشان این بود که تا ما قدرتمند نشویم همه به ما زور می‌گویند و نمی‌توانیم تفکراتمان را بگوییم. اگر ابزار قدرت دستمان باشد تازه می‌توانیم حرفمان را بزنیم. برای این موضوع هم مثال کره شمالی را می‌زدند: که زمانی که قدرت نداشت جزء کشورهای منفور آمریکا بود که آمریکا نمی‌گذاشت کاری انجام دهد اما زمانی که قدرتمند شد دیگر آمریکا نتوانست در برابرش کاری کند.

این موضوع عزت خیلی برایش مهم بود. یادم هست موضوع قرآن سوزی که در آمریکا چند سال پیش اتفاق افتاد ایشان را خیلی ناراحت کرد و می‌گفت تا زمانیکه ما قدرتمند نشویم این‌ها بی احترامی‌ می‌کنند. حالا کسی که این تفکر را دارد در زندگی اش همیشه اهداف بزرگی دارد. مثلا ما اگر با خانواده کوه می‌رفتیم اینطور نبود که بگوییم همین اوایل راه و پایین کوه بنشینیم. پدرم به ما می‌گفت باید تا قله برویم. می گفتیم حالا خسته‌ایم این بار کوتاه بیا اما ایشان قبول نمی‌کرد. از نظر ایشان همیشه باید تا قله صعود می‌کردیم و به پایین‌تر راضی نبود.

همیشه قله‌ را می‌دید و می‌گفت بالاتر برویم

برادرم می‌گفت بابا برویم اسکی پدرم می گفت من وقت نداشتم و اسکی کار نکرده ام که بلد باشم اینجا زمین می‌خورم. دوست ندارم با تیوپ بیایم می‌خواهم مثل حرفه‌ای ها کار کنم و چون می‌دانم الان نمی‌توانم پس نمی‌آیم. این حرف جالبی بود. یا مثلا در فوتبال فقط یه بازیکن معمولی نبود بلکه همیشه نقشی در حد هیات مدیره تیم‌های ورزشی داشت یا در صخره نوردی حرفه ای بود. مصداق این حدیث بودند که امام صادق علیه السّلام فرمودند: "یا مَعْشَر الشِّیعَةِ إنَّکمْ قَدْ نُسِبْتُمْ إلَینا کونُوا لنا زَیْناً وَ لا تَکونُوا عَلَیْنا شَیْناً: ای شیعیان، شما به ما منسوب هستید، پس مایه زینت ما باشید." اینطور نبود که به همین چیزی که بلد است قانع باشد. همیشه قله‌ را می‌دید. می‌گفت بالاتر برویم. ما هم این روحیه ایشان را می‌شناختیم.

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

لوح یادبود کوهنوردان مشهور جهان به سردار شهید طهرانی مقدم

برای همین هیچوقت جایی که همه بودند ما نبودیم. همیشه ما یک محیط متفاوت را با ایشان احساس می‌کردیم. حتی در مسافرت‌ها به کم قانع نبودند و می‌گفتند برویم بهترین جا. برای همین وقتی در خانه بودند با اینکه زمان کمی پیش ما بودند اما سعی می کردند همراه هم به مسافرت و گردش زیاد برویم

 چه بخشی از فعالیت‌های شهید طهرانی مقدم برای شما جالب توجه‌تر از بقیه بود؟

از مسائل کاری ایشان که اصلا اطلاع نداشتیم. از موفقیت‌های ایشان در کشورهای خارجی هم اطلاع نداشتیم. همه را بعد از شهادت فهمیدیم. در مسئله کاری پدر موضوع پرتاب‌های اولیه ایشان برای من خیلی جالب است. چه کسی می دانست وقتی اینهمه آدم در دوران جنگ در نماز جمعه می‌گفتند "موشک جواب موشک"  و در خطبه‌ها گفته می‌شود که "ما می‌توانیم" فقط به اتکای چند جوانیست که پیگیر این کار هستند و رفتند این تخصص را با چه سختی کسب کرده‌اند و آمده‌اند. این‌ها خیلی جالب است.

در دانشگاه شریف عنوان شد که چند ده اختراع از شهید طهرانی مقدم به جا مانده است

حس می‌کنم آن روحیه خودباوری که آن‌ها داشتند را ما اصلا نداریم. ما همه چیز داریم ولی همه‌اش می‌گوییم نمی‌شود و ما نمی‌توانیم. درحالیکه یک روزی چند جوان کشور را از خطرات موشک‌های صدام حفظ کردند. این موضوع برای من خیلی جالب است. این اواخر هم چیزی که برای من خیلی جالب بود. اختراعاتی بود که پدرم داشتند و ما اصلا نمی‌دانستیم. این موضوع که خود ایشان به سوخت جامد موشکی رسیدند. موفقیت‌های علمی که داشتند برای من خیلی عجیب است. در دانشگاه صنعتی شریف گفته شده پدرم چند ده اختراع دارند.

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

تصویر بخشی از لوح‌ها و یادبودهای اهدا شده به شهید بعد از شهادتش

 گاهی فکر می‌کنیم ذهنیتی در جامعه وجود دارد که عزت و شکوه سِمَت یک مقام و مسئول و احترامی که به او می‌گذارند جزئی از شغل اوست. اما یکی از بارزترین ویژگی‌های اخلاقی شهید طهرانی مقدم که زیاد از او صحبت می‌شود گمنامی ایشان است. چیزی که فقط به حساسیت شغلی ایشان برنمی‌گشت بلکه اخلاقا ایشان علاقه داشتند بزرگی و شکوه کارهایشان را مخفی کنند و بروز ندهند. حتی خانواده شهدای اقتدار هم این موضوع را با تعجب ابراز می‌کنند که سردار طهرانی مقدم را وقتی برای نخستین بار دیدیم جا خوردیم چون ایشان به مراتب خاکی‌تر و متواضع تر از دیگران بود. این تفادت منشی که ایشان شاید با برخی مسئولین دیگر داشت از کجا و چگونه نشأت گرفته بود؟

واقعا هنوز برای من سوال است که چطور اینگونه بود. گاهی ما در کاری، درصد کمی سهیم هستیم و هر جایی می رسیم از سهمی که در آن کار داشته‌ایم می‌گوییم. خیلی‌ها هستند که مقابل خانواده شان از فعالیت هایشان می گویند البته واقعا هم زحمت کش هستند ولی آن را برای دیگران تعریف می کنند در حالیکه پدر من اینطور نبود.

روایت سید حسن نصرالله از شهید طهرانی مقدم

وقتی رفتیم پیش سید حسن نصرالله ایشان می‌گفت: "هر زنی در لبنان با راحتی و امنیت راه می رود مدیون شهید طهرانی مقدم است." اما برای من جالب است که ما می نشستیم و اخبار غزه و خبر پیروزی غزه را را به همراه پدر می‌دیدیم ولی  ایشان حتی یک کلمه نمی‌گفت در این جریان ما هم بوده‌ایم. حالا نه اینکه بخواهد از جزئیات کار بگوید اما حتی در حد یک جمله هم نمی‌گفت. همیشه به گونه‌ای رفتار می‌کرد که ما وادار شویم اینطور فکر کنیم که ایشان در فلان مساله هیچ کاره است.

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

می‌گفت هر کاری انجام می‌دهم برای آماده سازی ظهور است

موضوعی که همیشه به ما توصیه می‌کردند این بود که: "کاری که انجام می‌دهید حتی نایستید که کسی بگوید خسته نباشید. از همان در پشتی بیرون بروید. چون اگر تشکر کنند تو دیگر اجرت را گرفته‌ای و چیزی برای آن دنیایت باقی نمی‌ماند." دقیقا تعریفی که در نگاه یک انسان موحد وجود دارد. در نهایت من فکر می کنم ساده ترین و بهترین جواب برای سوال شما این باشد که انسان موحد فقط خدا را می‌بیند.

پدرم تنها چیزی که از کارشان می‌گفتند این بود که: "کاری که من انجام می‌دهم برای آماده سازی ظهور است و حضرت صاحب(عج)" و همه چیز را به شخص امام زمان(عج) مربوط می‌دانستند. حتی در مورد جبهه یک کلمه از مجاهدت‌هایشان نمی‌گفتند. ما این همه قطعه سرداران بهشت زهرا(سلام الله علیها) را زیارت می‌کردیم اما یک کلمه از آن‌ها نمی‌گفتند که مثلا من فلان عملیات با شهید باکری هم بودم یا در فلان نقطه چنین کردیم. بعداً از رزمندگی‌های ایشان مطلع شدیم.

وقتی مردم در جریان فعالیت‌های شهید طهرانی مقدم در عرصه پیشرفت موشکی و مجموعه‌ شهدایی که با ایشان به شهادت رسیدند قرار می‌گیرند انتظار دارند گفته شود بچه‌های این مجموعه همه فلان مدرک دکترا را داشتند یا در فلان دانشگاه جهان تحصیل کرده‌اند که به این موفقیت‌ها رسیده‌اند در حالیکه این بچه‌ها همه آدم‌هایی معمولی با تحصیلات معمولی بودند که در مجموعه جهادخودکفایی و در کنار شهید طهرانی مقدم به آدم‌هایی خاص تبدیل شدند. این تعریف جدید شهید طهرانی مقدم از "نخبگی" را شما چگونه تفسیر می‌کنید؟

بعضی می‌خواهند مقام پدرم را بالا ببرند می‌گویند دکتر طهرانی مقدم؛ من با این قضیه مشکل دارم

به پدر من چندین دکترای افتخاری داده‌اند که دکترای شیمی و هوافضا از آن جمله‌اند. بعضی می‌خواهند مقام پدر را بالا ببرند می‌گویند دکتر فلانی. من با این قضیه مشکل دارم چون فکر می کنم اتفاقا مَنِش ایشان این بود که کسی فکر نکند فقط از راه دکتر شدن می‌توان به راه مورد نظر رسید. اینکه یا بروی خارج از کشور درس بخوانی یا اینکه اول حتما در فلان رشته و دانشگاه مدرک بگیری بعد وارد فعالیت مورد نظر بشوی. ایشان اتفاقا می‌خواستند دیوارهای دروغینی را که در این مسیر ایجاد شده، از بین ببرند. ایشان معتقد بودند ما باید برای استفاده از علم، درس بخوانیم نه برای مدرک گرفتن. همین نگاه، خودش پا روی نفس گذاشتن است. علم هم ابزاری برای رسیدن به هدف است. در حالیکه برای ما مدرک تبدیل به هدف شده است. برای پدرم اینطور نبود تا آنجا که توانستند درس را خواندند اما وقتی که احساس کردند این درس‌ها دست و پا گیرشان شده، تنها به آن چیزی که نیاز داشتند روی می آوردند و آن را تقویت می‌کردند.

خیلی‌ها هستند مراتب علمی دارند اما از آن استفاده‌ای که باید را نمی‌کنند

البته این حرف به آن معنا نیست که دروس آکادمیک کارایی ندارد. اما پدرم حس می کردند خیلی‌ها هستند که این تحصیلات و مراتب علمی را دارند اما از آن استفاده‌ای که باید بکنند را نمی‌کنند. همیشه می‌گفتند بالاخره ما 100 سال از کشورهای صنعتی عقب تریم آن ها دارند شبانه روز کار می‌کنند ما هم اگر همین‌قدر کار کنیم همچنان عقب هستیم نباید بگذاریم این فاصله و شکاف بیشتر شود.

البته این نکته را هم بگویم که ایشان اگر مدرک دکترا نداشتند به این معنا نیست که تخصص هم نداشتند. همیشه آخرین مقاله‌های روز را می‌خواندند و پیگیری می‌کردند. اما آن مطالب زائد و دست و پاگیری را که ما به اشتباه فکر می کنیم اصل مطلب است را ایشان از خود دور می‌کرد.

تعریف شهید طهرانی مقدم از نخبگی/دنبال مصادیق لغو نبود

تعریف جدیدی که ایشان از نخبگی دادند این بود که مدرک و دانشگاه هدف نیست. هدف چیز والاتری است. به انضمام اینکه ایشان چون خیلی اعتقاد به توسل به اهل بیت(ع) داشتند می‌گفتند این جهشی کار کردن ما یعنی یاری اهل بیت(ع) یعنی اگر آمریکایی‌ها با 100 بار تست بتوانند یک موشک را موفق پرتاب کنند ما با 20 بار می‌توانیم چون نصرت خدا هم با ماست. برای همین هم بود که هر بار قبل از تست نماز و توسل داشتند و زیارت عاشورا می‌خواندند. حتی در تست هایی که ناموفق بودند با اینکه همه خسته و ناراحت می‌شدند ایشان خوشحال بودند و می‌گفتند باید خوشحال باشیم چون فهمیدیم اشکال کار چیست؟  دقیقا بر عکس ذهنیت ما که فکر می‌کنیم اگر الان به نتیجه برسیم یعنی موفقیم اگر آن چیزی که می‌خواهیم را زود به دست نیاوریم یعنی شکست خورده‌ایم. ایشان تمام این تعاریف را جور دیگری معنا می‌کرد و این موضوع نیز به شخصیت یک انسان موحد برمی‌گردد. ایشان دنبال مصادیق "لغو" نبودند. لغو یعنی کار بیهوده.  "وَالَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ".

دختر,شهید تهرانی مقدم,تهرانی مقدم,حسن تهرانی مقدم,آمریکا,قدرت,طهرانی مقدم,موشکی

عماد مغنیه و چمرانِ لبنان بود

 از تعابیری که افراد و شخصیت‌های مختلف در مورد شهید طهرانی مقدم و روحیه ایشان در مقاومت داشتند و کمتر به آن اشاره شده، بگویید.

صحبت‌های سید حسن خیلی برایم جالب بود که شهید طهرانی مقدم را هم ردیف عماد مغنیه می‌دانست. این شهید یک نفر به مثابه "چمرانِ لبنان" بود. این تعابیر برای من خیلی جالب بود. بعد از شهادت پدرم در داخل کشور یک گروهی از طرف سید حسن آمدند و تسلیتی ابراز کردند . وقتی ما رفتیم پیش ایشان هم که خودشان سخنانی مطرح کردند. شکوه شهید طهرانی مقدم به نظرم بعد از شخصیت حضرت آقا مثال ندارد. آن هیبت حیدری و ابهت ایشان خیلی برایم جالب بود.

یک حرفی هم خانم شهید مطهری در مورد ایشان گفتند که برای من خیلی جالب بود. ایشان گفت: "وقتی شهید مطهری شهید شدند. امام خمینی(ره) فرمودند: شما باید به من تسلیت بگویید. نه من به شما. حضرت آقا هم روز تشییع شهید طهرانی مقدم فرمودند که من مصیبت زده‌ام. این عبارت آقا شبیه همان عبارتی است که امام خمینی(ره) بعد از شهادت شهید مطهری به ما گفتند." آقای ناطق هم گفتند خانواده طهرانی مقدم برای پروازش احتیاج به دو بال داشت. با شهید علی طهرانی مقدم یک بال داشت که بال دوم نیاز بود وگرنه نمی‌توانست پرواز کند.


 

منبع :خبرگزاری تسنیم

Copyright © 2003-2020 - AVINY.COM - All Rights Reserved
logo