next page

fehrest page

back page

نفاس

مسأله 514. از وقتي كه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مي‎آيد، هر خوني كه زن مي‎بيند، اگر پيش از ده روز يا آخر ده روز قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، نفسا مي‎گويند.

مسأله 515. خوني كه پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مي‎بيند نفاس نيست.

مسأله 516. لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر خون بسته‎اي هم از رحم خارج شود و خود زن بداند، يا چهار نفر قابله بگويند، كه اگر در رحم مي‎ماند انسان مي‎شد، خوني كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

مسأله 517. ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولي بيشتر از ده روز نمي‎شود.

مسأله 518. هر گاه شك كند كه چيزي سقط شده يا نه، يا چيزي كه سقط شده اگر مي‎ماند انسان مي‎شد يا نه، لازم نيست وارسي كند، و خوني كه از او خارج مي‎شود شرعاً خون نفاس نيست.

مسأله 519. توقف در مسجد و رساندن جايي از بدن به خط قرآن و كارهاي ديگري كه بر حايض حرام است، بر نفسا هم حرام است، و آنچه بر حايض واجب و مستحب و مكروه است بر نفسا هم واجب و مستحب و مكروه مي‎باشد.

مسأله 520. طلاق زن در حال نفاس باطل است، و نزديكي كردن با او حرام مي‎باشد، و اگر شوهرش با او نزديكي كند، احتياط مستحب آن است به دستوري كه در احكام حيض گفته شد كفاره بدهد.

مسأله 521. وقتي از خون نفاس پاك شد، بايد غسل كند و عبادت‎هاي خود را به جا آورد و اگر دوباره خون ببيند چنان چه روزهايي كه خون ديده با روزهايي كه در وسط پاك بوده، روي هم ده روز يا كمتر از ده روز باشد، بنابر احتياط واجب روزهايي را كه خون ديده نفاس قرار دهد و در روزهايي كه در بين پاك بوده آنچه را بر نفسا حرام است ترك كند و عبادت‎هاي خود را به جا آورد.

مسأله 522. اگر از خون نفاس پاك شود و احتمال دهد كه در باطن خون هست، بايد مقداري پنبه داخل فرج نمايد و كمي صبر كند كه اگر پاك است. براي عبادت‎هاي خود غسل كند.

مسأله 523. اگرخون نفاس از ده روز بگذرد، چنان چه در حيض عادت دارد، به اندازه روزهاي عادت او نفاس و بقيه، استحاضه است. و اگر عادت ندارد، تا ده روز نفاس و بقيه، استحاضه مي‎باشد. و احتياط مستحب آن است كه كسي كه عادت دارد از روز بعد از عادت و كسي كه ندارد، بعد از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان، كارهاي استحاضه را به جا آورد، و كارهايي را كه بر نفسا حرام است ترك كند.

مسأله 524. زني كه عادت حيضش كمتر از ده روز است، اگر بعد از زايمان بيشتر از روزهاي عادتش خون ببيند، بايد به اندازه روزهاي عادت را نفاس قرار دهد و بعد از آن بنابر احتياط واجب تا دو روز عبادت را ترك نمايد و بعد از دو روز تا روز دهم، كارهاي استحاضه را به جا آورد و كارهايي را كه بر نفسا حرام است ترك نمايد، و اگر از ده روز بگذرد؛ استحاضه است و بايد روزهاي بعد از عادت تا روز دهم، را هم استحاضه قرار دهد و عبادت‎هايي را كه در آن روزها به جا نياورده قضا نمايد. مثلاً زني كه عادت او شش روز بوده اگر بيشتر از شش روز خون ببيند بايد شش روز را نفاس قرار دهد و بنابر احتياط واجب در روز هفتم و هشتم عبادت را ترك كند و در روز نهم و دهم كارهاي استحاضه را به جا آورد و كارهايي را كه بر نفسا حرام است ترك نمايد، و اگر بيشتر از ده روز خون ديد، از روز بعد از عادت او استحاضه مي‎باشد.

مسأله 525. زني كه در حيض عادت دارد، اگر بعد از زايمان، تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پي‎درپي خون ببيند، به اندازه روزهاي عادت او نفاس است و ده روز از خوني كه بعد از نفاس مي‎بيند ـ اگر چه در روزهاي عادت ماهانه‎اش باشد ـ استحاضه است. مثلاً زني كه عادت حيض او از بيستم ماه تا بيست وهفتم است، اگر روز دهم ماه زاييد و تا يكماه يا بيشتر پي‎درپي خون ديد، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز، حتي خوني كه در روزهاي عادت خود ـ كه از بيستم تا بيست و هفتم است ـ مي‎بيند، استحاضه مي‎باشد، و بعد از گذشتن ده روز، اگر خوني را كه مي‎بيند در روزهاي عادتش باشد، حيض است، چه نشانه حيض داشته باشد يا نداشته باشد و هم چنين است اگر در روزهاي عادتش نباشد ولي نشانه حيض داشته باشد و اگر بعد از گذشتن ده روز از نفاس، در روزهايي كه عادت حيض او نباشد، خوني ببيند كه نشانه حيض نداشته باشد، بايد احتياطاً تا وقتي كه ممكن است آن خون حيض باشد، آنچه را بر حايض حرام است ترك كند و كارهاي مستحاضه را به جا آورد.

مسأله 526. زني كه در حيض عادت ندارد. اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند، ده روز اول آن نفاس و ده روز دوم آن استحاضه است و خوني كه بعد از آن مي‎بيند، اگر نشانه حيض داشته باشد حيض و گر نه آن هم استحاضه مي‎باشد.

next page

fehrest page

back page

 
 
https://old.aviny.com/Ahkam/ResalehSafiGolpaygani/resale23.aspx?&mode=print
Copyright © 2003-2013 - AVINY.COM - All Rights Reserved