حدیث (1)
على بن حَكَم:
عَنْ دِعْبِلِ بنِ علىّ : اَنَّهُ
دَخَلَ عَلى اَبِى الحَسَنِ الرِّضا عليهالسلام وَ اَمَرَ لَهُ
بِشَىْءٍ ، فَاَخَذَهُ وَ لَمْ يَحْمَدِ اللّهَ . قالَ : فَقالَ لَهُ
: لِمَ لَمْ تَحْمَدِ اللّهَ؟! قالَ : ثُمَّ دَخَلْتُ بَعْدُ عَلى
اَبى جَعفَرٍ عليهالسلام وَ اَمَرَ لى بِشَىْءٍ ، فَقُلْتُ :
اَلْحَمدُ لِلّهِ . فَقالَ لى : تَاَدَّبْتَ؛
دعبل بن على به خدمت امام
رضا عليهالسلام رسيد و امام امر فرمودند انعامى به او بدهند . دعبل آن
را گرفت، اما خدا را سپاس نگفت . امام به او فرمودند : چرا خداوند را
سپاس نگفتى؟! دعبل گفت : پس از مدّتى بار ديگر خدمت امام رضا
عليهالسلام رسيدم و ايشان فرمودند انعامى به من بدهند . من گفتم : خدا
را سپاسگزارم . امام به من فرمودند : ادب را بهجا آوردى.
بحار الأنوار، ج 91، ص 94، ح 12
