حدیث (1)
امام على عليه السلام :
لا تَـكُن مِمَّن يَرجُو
الآخِرَةَ بِغَيرِ العَمَلِ... يَنهى وَ لا يَنتَهى وَ يَمُرُ
بِما لا يَتى... ؛
از كسانى مباش كه بىعمل، به آخرت اميد
دارند... از گناه باز مىدارند، اما خود باز نمىايستند، به كارهايى
فرمان مىدهند كه خود انجام نمىدهند.
نهج البلاغه، حكمت
150
حدیث (2)
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
لِيَتَزَوَّدِ
العَبدُ مِن دُنياهُ لآِخِرَتِهِ ، وَ مِن حَياتِهِ لِمَوتِهِ وَ
مِن شَبابِهِ لِهَرَمِهِ ، فَاِنَّ الدُّنيا خُلِقَت لَكُم وَ اَ
نتُم خُلِقتُم لِلخِرَةِ ؛
انسان بايد براى آخرتش از دنيا، براى مرگش از
زندگى و براى پيرىاش از جوانى، توشه برگيرد، چرا كه دنيا براى شما
آفريده شده و شما براى آخرت آفريده شدهايد .
تنبيه الخواطر، ج 1، ص 131
حدیث (3)
امام على عليهالسلام :
أَفضَلُ النّاسِ عَقلاً أَحسَنُهُم تَقديرا لِمَعاشِهِ وَأَشَدُّهُمُ
اهتِماما بِإِصلاحِ مَعادِهِ؛
عاقلترين مردم كسى است كه در امور زندگيش بهتر برنامهريزى كند و در اصلاح آخرتش
بيشتر همّت نمايد.
نهج الفصاحه،
ح 781
حدیث (4) امام صادق عليه السلام :
اَلْخَيْرُ كُلُّهُ اَمامَكَ وَ اِنَّ الشَّرَّ
كُلَّهُ اَمامَكَ وَ لَنْ تَرى الخَيْرَ وَ الشَّرَّ اِلاّ بَعْدَ
الاْآخِرَةِ لاَِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَ الْخَيْرَ كُلَّهُ
فِى الْجَنَّةِ وَ الشَّرَّ كُلَّهُ فِى النّارِ؛
همه خوبىها و بدىها در مقابل توست و هرگز خوبى و
بدى واقعى را جز در آخرت نمىبينى، زيرا خداوند همه خوبىها را در بهشت
و همه بدىها را در جهنم قرار داده است.
تحف العقول، ص 306
حدیث (5) امام على
عليهالسلام :
مَنْ كانَ فيهِ ثَلاثٌ سَلِمَتْ لَهُ الدُّنْيا وَ
الآْخِرَةُ: يَأْمُرُ بِالْمَعْروفِ وَ يَأْتَمِرُ بِهِ وَ يَنْهى عَنِ
الْمُنْكَرِ وَ يَنْتَهى عَنْهُ وَ يُحافِظُ عَلى حُدودِ اللّهِ جَلَّ
وَ عَلا ؛
هر كس سه خصلت داشته باشد، دنيا و آخرتش سالم
مىماند: به خوبى فرمان دهد و خود به آن عمل كند، از زشتى باز دارد و
خود از آن باز ايستد و از حدود الهى پاسدارى كند.
نهج الفصاحه، ح 2939
