حدیث (1)
پيامبر صلىاللهعليهوآله:
اِعلَموا اَنَّ اللّهَ تعالى قَد فَرَضَ
عَلَيكُم الجُمُعَةَ فَمَن تَرَكَها فى حَياتى وَ بَعدَ مَماتى وَ لَهُم
اِمامٌ عادِلٌ اِستِخفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّهُ شَملَهُ وَ
لا بارَكَ لَهُ فى اَمرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَكاةَ لَهُ اَلا وَ
لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَومَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَكَةَ لَهُ حَتّى يَتوبَ؛
بدانيد كه خداوند متعال نماز جمعه را بر شما
واجب ساخته است پس آنان كه در زندگى و پس از مرگ من، از روى سبك شمردن و يا انكار،
آن را ترك كنند، با وجود اينكه پيشواى عادلى دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در
كارشان بركت ندهد، آگاه باشيد نه زكات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذيرفته است.
بدانيد كه زندگى آنان بركتى نخواهد داشت، مگر توبه كنند.
عوالى اللالى، ج 2، ص 54، ح 146
حدیث (2)
امام على عليه السلام :
امام على عليهالسلام :
اَلنصافُ يَرفَعُ الخِلافُ وَيوجِبُ اليتِلافَ؛
انصاف، اختلافات را از بين مىبرد و موجب الفت و همبستگى مىشود.
غررالحكم، ج2، ص30، ح1702
حدیث (3)
حضرت زهرا سلام الله علیها:
فَجَعَلَ اللهُ...اِطاعَتَنا
نِظاماً لِلمِلَّةِ وَ اِمامَتَنا أماناً لِلفِرقَة
خدا اطاعت و پیروی از
ما اهل بیت را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت
اسلامی و امامت و رهبری ما را عامل وحدت و
درامان ماندن از تفرقه ها قرار داده است.
بحار الانوار، ج 43، ص 158
حدیث (4)
امام على عليهالسلام :
ـ وَ قَدْ سُئِلَ عَنْ تَفسيرِ السُّنَّةِ وَ
الْبِدْعَةِ وَ الْجَماعَةِ وَ الْفُرْقَهِ ـ : اَلسُّنَّةُ ـ و
اللّهِ ـ سُنَّةُ مُحمِّدٍ صلىاللهعليهوآله وَ الْبِدْعَةُ ما
فارَقَها وَ الْجَماعَةُ ـ وَ اللّهِ ـ مُجامَعَةُ اَهْلِ الْحَقِّ وَ
اِنْ قَلّوا وَ الْفُرقَةُ مُجامَعَةُ اَهْلِ الْباطِلِ وَ اِنْ
كَثُروا؛
در پاسخ به پرسش از معناى سنّت، بدعت، جماعت و
تفرقه فرمودند: به خدا سوگند، سنّت، همان سنّت محمّد
صلىاللهعليهوآله است و بدعت آنچه خلاف آن باشد و به خدا قسم،
جماعت، همدست شدن با اهل حق است هر چند اندك باشند و تفرقه، همدستى با
اهل باطل است هر چند بسيار باشند.
كنزالعمّال، ح 1644
حدیث (5)
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
ايّاكُمْ وَ التَّلَوُّنَ فى دينِ اللّهِ فَاِنَّ
جَماعَةً فيما تَـكْرَهونَ مِنَ الْحَقِّ خَيْرٌ مِنْ فُرْقَةٍ فيما
تُحِبّونَ مِنَ الْباطِلِ وَ اِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ لَمْ يُعْطِ
اَحَدا بِفُرْقَةٍ خَيْرا مِمَّنْ مَضى وَ لا مِمَّنْ بَقىَ ؛
از چند رنگى و اختلاف در دين خدا بپرهيزيد، زيرا
يكپارچگى در آنچه حق است ولى شما آن را ناخوش مىداريد، از پراكندگى در
آنچه باطل است اما خوشايند شما مىباشد، بهتر است. خداى سبحان به هيچ
يك از گذشتگان و باقى ماندگان بر اثر تفرقه و جدايى خير و خوبى عطا
نكرده است.
نهج البلاغه، از خطبه 176
حدیث (6)
پيامبر اکرم (ص) :
أيُّها النّاسُ ، علَيكُم بالجَماعةِ ، وإيّاكُم
والفُرْقةَ
اى مردم! به جماعت (يكپارچگى) روى آريد و از
پراكندگى بپرهيزيد.
ميزان الحكمة، ح 2589
