أَدِّبوا أولادَكُم عَلى ثَلاثِ خِصالٍ: حُبِّ نَبيِّكُم وَحُبِّ أَهلِ
بَيتِهِ وَقِراءَةِ القُرآنِ؛
فرزندان خود را به كسب سه
خصلت تربيت كنيد: دوستى پيامبرتان و دوستى خاندانش و قرائت قرآن.
كنزالعمال، ج16،
ص456، ح45409
حدیث (5)
رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
اَلوَلَدُ سَيِّدٌ سَبعَ سِنينَ وَعَبدٌ سَبعَ سِنينَ وَوَزيرٌ سَبعَ سِنينَ؛
فرزند هفت سال سروَر،
هفت سال فرمانبردار و هفت سال وزير است.
مكارم
الأخلاق، ص 222
حدیث (6)
رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
قالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ
اللّه ! ما حَقُّ ابنى هذا؟ قالَ: تُحسِنُ اسمَهُ وَ اَدَبَهُ وَ
تَضَعُهُ مَوضِعا حَسَنا؛
مردى به رسول خدا
صلى الله عليه و آله عرض كرد: حق اين فرزند بر من چيست؟ پيامبر
فرمودند: اسم خوب برايش انتخاب كنى، به خوبى او را تربيت نمايى و به
كارى مناسب و پسنديده بگمارى.
عدّة الداعى،
ص 76
حدیث (7)
امام صادق عليه السلام :
إنّا نَمُرُ صِبيانَنا بِالصَّلاةِ وَالصّيامِ ما
أَطاقواإذاكانواأبناءَسَبعِ سِنينَ؛
ما هنگامى كه كودكانمان هفت
ساله مى شوند به اندازه اى كه طاقت دارند آنان را به انجام نماز و روزه فرمان
مى دهيم.
غررالحكم، ج5، ص264، ح8273
حدیث (8)
رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
عَرامَةُ الصَّبِىِّ فى صِغَرِهِ زيادَةٌ فى عَقلِهِ فى كِبَرِهِ؛
بازى گوشى كودك در خردسالى اش
مايه فزونى عقل در بزرگسالى اوست.
دعائم
الاسلام، ج1، ص194
حدیث (9)
رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
يا عَلىُّ: رَحِمَ اللّه والِدَينَ حَمَلا وَلَدَهُما عَلى بِرِّهِما؛
اى على: خداوند رحمت كند پدر
و مادرى را كه فرزند خويش را بر نيكى كردن به خودشان يارى كنند.
كنزالعمال،
ج11، ص91، ح30747
حدیث (10)
امام على عليه السلام :
لا
أدَبَ مَعَ غَضَبٍ؛
با خشم، تربيت
{ممكن}
نيست .
غرر الحكم،
ح 10529
حدیث (11)
امام على عليه السلام :
وَ حَقُّ
الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أن يُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ يُحَسِّنَ
اَدَبَهُ، و يُعَلِّمَهُ القُرآنَ ؛
حقّ فرزند بر پدر ، آن است كه نام خوب بر او
بگذارد و او را خوب تربيت كند و قرآن به او بياموزد .
نهج البلاغة، حكمت 399
حدیث (12)
امام على عليه السلام :
فى وَصِيَّتِهِ
لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام اِنَّما قَلبُ الحَدَثِ كَالرضِ
الخاليَةِ ما اُ لقىَ فيها مِن شَى ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُكَ
بِالدَبِ قَبلَ اَن يَقسُوَ قَلبُكَ وَيَشتَغِلَ لُبُّكَ ؛
در وصيّت به فرزندش امام
حسن عليه السلام: دل جوان، مانند زمين كشت
نشده است. آنچه در آن
افكنده شود، مى پذيرد. از اين رو، پيش از آن كه دلت سخت گردد و
خِرَدَت سرگرم شود، به تربيت تو همت گماشتم.
نهج
البلاغة، از
نامه 31
