حدیث (5)
رسول اكرم صلىاللهعليهوآله :
اِرحَمِ الصَّغيرَ وَوَقِّرِ الكَبيرَ تَكُن مِن رُفَقائى؛
به كودكان رحم كن و بزرگسالان را احترام نما تا از دوستان من باشى.
كافى، ج2، ص316، ح7
حدیث (6)
امام على عليهالسلام :
إِنَّما يَنبَغى لأَِهلِ العِصمَةِ وَالمَصنوعِ إِلَيهِم فِى السَّلامَةِ
أَن يَرحَموا أَهلَ الذُّنوبِ وَالمَعصيَةِ وَيَكونَ الشُّكرَ هُوَ الغالِبَ
عَلَيهِم؛
شايسته است كه افراد پاكدامن و بهرهمند از سلامت، با گنهكاران و اهل معصيت، رحيم
باشند و سپاسگزارىِ (حق) بر جان آنان چيره شود.
غرر الحکم، ج1، ص294، ح1131
حدیث (7)
رسول اكرم صلىاللهعليهوآله :
مَن لايَرحَم لايُرحَم وَمَن لايَغفِر لايُغفَر لَهُ وَمَن لايَتُب
لايَتوبُ اللّهُ عَلَيهِ؛
هر كس رحم نكند به او رحم نشود، هر كس نبخشد بخشيده نشود و هر كس پوزش را نپذيرد،
خداوند پوزش و توبه او را نخواهد پذيرفت.
غررالحكم،
ج2، ص438، ح3201
حدیث (8)
امام على عليه السلام :
يا أَيُّهَا النسانُ ما جَرَّأَكَ عَلى ذَنبِكَ...؟! أَما تَرحَمُ مِن
نَفسِكَ ما تَرحَمُ مِن غَيرِكَ؛
اى انسان، چه چيز تو را در گناه كردن گستاخ كرده است...؟! چرا همچنان كه به ديگران
رحم مىكنى به خودت رحم نمىكنى؟!
شرح نهج البلاغه،
ج20، ص314، ح607
حدیث (9)
رسول اكرم صلىاللهعليهوآله :
اِرحَموا عَزيزا ذَلَّ، وَغَنيّا افتَقَرَ وَعالِما ضاعَ فى زَمانِ الجُهّالِ؛
به عزيزى كه خوار گشته و ثروتمندى كه فقير شده و دانشمندى كه در روزگار نادانان
تباه گرديده است، رحم كنيد.
غررالحكم،
ج2، ص453، ح3265
حدیث (10)
امام على عليهالسلام :
اِرحَم مَن دونَكَ يَرحَمكَ مَن فَوقَكَ وَقِس سَهوَهُ بِسَهوِكَ
وَمَعصيَتَهُ لَكَ بِمَعصيَتَكَ لِرَبَّكَ وَفَقرَهُ إِلى رَحمَتِكَ بِفَقرِكَ
إِلى رَحمَةِ رَبِّكَ؛
به زير دست خود رحم كن تا بالا دستت به تو رحم كند و خطاى او را با خطاى خودت و
نافرمانىاش از تو را با نافرمانى خود از پروردگارت و احتياج او به ترحم تو را به
احتياجت به رحمت و بخشايش خدايت بسنج.
نهج البلاغه، نامه 53
حدیث (10)
امام صادق عليهالسلام :
اِنَّ اللّهَ
لَيَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛
بدون ترديد ، خداوند بر بنده خود به خاطر
شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مىكند.
كافى، ج 6، ص50، ح 5