حدیث (11)
امام صادق عليهالسلام :
اِنَّ اللّهَ
لَيَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛
بدون ترديد ، خداوند بر بنده خود به خاطر
شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مىكند.
كافى
، ج 6، ص 50، ح 5
حدیث (12)
امام على عليهالسلام :
صِلَةُ الرَّحِمِ توجِبُ المَحَبَّةَ وَتَكبِتُ العَدُوَّ؛
صله رحم، محبّت آور است و دشمنى را از بين مىبرد.
غررالحكم، ح 5852
حدیث (13)
امام صادق عليه السلام :
إِذا أَحبَبتَ رَجُلاً فَلا تُمازِحهُ وَلاتُمارِهِ؛
هر گاه كسى را دوست داشتى، با او نه شوخى كن نه مجادله.
كافى، ج2، ص664، ح9
حدیث (14)
امام رضا علیه السلام:
تزاوَرُوا تَحـابـّوا و تَصـافَحُـوا و لا تَحـاشَمُـوا
به دیدن یکدیگر روید تا
یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.
بحارالانوار، ج78، ص 347
حدیث (15)
امام حسین علیه السلام:
مَن اَحَبَّکَ نَهاکَ وَ مَن اَبغَضَکَ اَغراکَ؛
کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو
تعریف و تمجید می کند.
بحار الانوار، ج75، ص128
حدیث (16) امام على عليهالسلام :
لَو ضَرَبْتُ خَيْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَيْفي هذا عَلى أنْ يُبْغِضَني
ما أبْغَضَني ولَو صَبَبْتُ الدُّنيا بِجَمّاتِها عَلَى الْمُنافِقِ
عَلى أنْ يُحِبَّني ما أَحَبَّني؛
اگر با اين شمشيرم بر بينى مؤمن بزنم كه مرا دشمن بدارد با من دشمنى
نمىكند و اگر همه دنيا را به منافق بدهم تا مرا دوست بدارد هيچگاه
دوستم نخواهد داشت.
نهج البلاغه، حكمت 45
حدیث (17) امام على عليه
السلام :
يَكْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ
ثَلاثا:حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ، وَالْمَحَبَّةَ لَهُ،
وَالْمَهابَةَ عَنْهُ؛
راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست
مىآورد: اعتماد، محبت و شكوه (در دلها).
غررالحكم، ج 6، ص 480، ح 11038
حدیث (18) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
ألا اُخْبِرُكُمْ بِاَشبَهِكُم بى؟ قَالوا:
بَلى يا رَسولَ اللّهِ. قالَ: اَحسَنُكُم خُلقا وَ اَليَنُكُم
كَنَفا وَ اَبَرُّكُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّكُم حُبّا
لاِِخوانِهِ فى دينِهِ وَ اَصبَرُكُم عَلَى الحَقِّ وَ
اَكظَمُكُم لِلغَيظِ وَ اَحسَنُكُم عَفْوا وَ اَشَدُّكُم مِن
نَفْسِهِ اِنْصافا فِى الرِّضا وَ الْغَضَبِ؛
آيا شما را از شبيه ترينتان به خودم با خبر
نسازم؟ گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمودند: هر كس خوش اخلاقتر،
نرمخوتر، به خويشانش نيكوكارتر، نسبت به برادران دينىاش
دوستدارتر، بر حق شكيباتر، خشم را فروخورندهتر و با گذشتتر
و در خرسندى و خشم با انصاف تر باشد.
كافى، ج 2، ص 240، ح 35
حدیث (19) پيامبر صلىلله عليه و آله :
اَلا اُخْبِرُكُمْ بِشَىْءٍ اِنْ
اَنـْتُمْ فَعَلْتُموهُ تَباعَدَ الشَّيْطانُ مِنْـكُمْ كَما
تَباعَدَ الْمَشْرِقُ مِنَ الْمَغْرِبِ؟ قالوا: بَلى، قالَ:
اَلصَّوْمُ يُسَوِّدُ وَجْهَهُ وَ الصَّدَقَةُ تَـكْسِرُ
ظَهْرَهُ وَ الْحُبُّ فِى اللّهِ وَ الْمُوازَرَةُ عَلَى
الْعَمَلِ الصّالِحِ يَقْطَعانِ دابِرَهُ وَ الاِْسْتِغْفارُ
يَقْطَعُ وَ تينَهُ ؛
آيا شما را از چيزى خبر ندهم كه اگر به آن
عمل كنيد، شيطان از شما دور شود، چندان كه مشرق از مغرب دور
است؟ عرض كردند: چرا. فرمودند: روزه روى شيطان را سياه مىكند،
صدقه پشت او را مىشكند، دوست داشتن براى خدا و هميارى در كار
نيك، ريشه او را مىكند و استغفار شاهرگش را مىزند.
ميراث حديث شيعه ، ج 2، ص 20، ح 18
حدیث (20) امام صادق (ع):
ثَلاثٌ تـُورِثُ المَحَبَّه: الـدَیـنُ وَ
التَّـواضُعُ وَ البَذلُ؛
سه چیز است که محبت آورد: قـرض دادن و فـروتنـى و بخشـش.
تحف العقول، ص 316
