حدیث (1)
امام صادق عليهالسلام :
مَن اَحصى عَلى اَخيهِ
المُؤمِنِ عَيبا لِيَعيبَهُ بِهِ يَوما ما كانَ مِن اَهلِ هذِهِ
الآيَةِ قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ: اِنَّ الَّذينَ يُحِبّونَ اَن
تَشيعَ الفِاحِشَةُ فِى الَّذينَ آمَنوا لَهُم عَذابٌ اَليمٌ فِى
الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ اللّهُ يَعلَمُ وَ اَ نتُم لا
تَعلَمونَ ؛
هر كس درصدد عيبجويى برادر مؤمنش برآيد،
تا با آن روزى او را سرزنش كند، مشمول اين آيه است: كسانى كه دوست
دارند، زشتىها در ميان مردم با ايمان شيوع پيدا كند، عذاب دردناكى
براى آنان در دنيا و آخرت خواهد بود و خداوند مىداند و شما نمىدانيد.
مستدرك
الوسايل، ج 9، ص 110، ح 10379
حدیث (2)
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
مَن كَشَفَ عَورَةَ اَخيهِ
المُسلِمِ كَشَفَ اللّهُ عَورَتَهُ حَتّى يَفضَحَهُ بِها فى
بَيتِهِ؛
هر كس عيب و زشتى برادر مسلمان خود را
فاش كند، خداوند زشتى او را آشكار سازد، تاجايى كه او را در درون
خانه اش رسوا سازد.
الترغيب والترهيب، ج 2،
ص 239، ح 9
حدیث (3)
امام علی علیه السلام:
اَکبَرُ العَیبِ اَن تَعیبَ ما فیک مِثلُهُ؛
بزرکترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خود
توست عیب بشماری.
جهاد النفس
حدیث (4) پيامبر
صلىاللهعليهوآله :
لا تَـكُنْ عَيّابا وَ لا مَدّاحا وَ لا
طَعّانا وَ لا مُماريا؛
نه عيبجو باش و نه ثناگو، نه زخمزبان زن و
نه مجادله گر.
مكارم الاخلاق، ص 467
حدیث (5) پيامبر
صلىاللهعليهوآله :
مَن عَلِمَ مِن أخیهِ سَیِّئَةً فَسَتَرَها
سَتَرَ اللهُ عَلَیهِ یَومَ القیامَةِ.
هر که از برادر خود چیز ناپسندی بداند و آن را بپوشاند خداوند روز
قیامت (عیبهای) او را بپوشاند.
الترغیب و الترهیب ج3 ص23
حدیث (6) امام علی علیه السلام:
لا تواخِ مَن یَستُرُ مَناقِبَکَ وَ یَنشُرُ
مَثالِبَکَ.
با کسی که خوبیهایت را می پوشاند و عیبهایت را آشکار می سازد
برادری مکن.
غررالحکم ح9565 ص418
