حدیث (1)
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
أَيُّما مُسلِمَينِ تَهاجَرا
فَمَكَثا ثَلاثا لايَصطَلِحانِ اِلاّ كانا خارِجَينِ مِنَ
السلامِ، وَ لَم يَكُن بَينَهُما وَلايَةٌ فَاَيُّهُما سَبَقَ
اِلى كَلامِ اَخيهِ كانَ السّابِقَ اِلَى الجَنَّةِ يَومَ الحِسابِ؛
دو مسلمانى كه سه روز با هم قهر كنند و
آشتى ننمايند، هر دو از اسلام بيرون مىروند و ميان آنان هيچ پيوند
دينى نيست و هر كدام از آنها پيش از ديگرى با برادرش حرف بزند، در روز
قيامت زودتر به بهشت مىرود.
كافى، ج 2، ص 345، ح 5
حدیث (2) امام حسین علیه السلام:
أیما اثنَین جَرى
بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ
سابقة الىَ الجنّة؛
هر یک از دو نفـرى که
میان آنها نزاعى واقع و یکـى از آن دو
رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل
بهشت خـواهـد بــود.
محجه البیضاء، ج 4، ص 228
