حدیث (11) امام على
عليهالسلام :
نِعمَ البَيتُ الحَمّامُ تَذكُرُ فيهِ النّارَ وَ يَذهَبُ
بِالدَّرَنِ؛
چه خوب جايگاهى است حمّام، يادآور دوزخ است و چرك را از ميان
مىبرد.
من لايحضره الفقيه،
ج 1، ص 115، ح 237
حدیث (12)
رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
جابِرُ بنُ عَبدِاللّهِ: اَتانا رَسُولُ اللّهِ
صلىاللهعليهوآله فَرأى رَجُلاً شَعِثا قَد تَفَرَّقَ شَعرُهُ، فَقال: اَما
كان يَجِدُ هذا ما يُسَكِّنُ بِهِ شَعرَهُ؟! وَ رأى رَجُلاً آخَرَ (و) عَلَيهِ
ثيابٌ وَسِخَةٌ فَقال: اَما كانَ هذا يَجِدُ ماءً يَغسِلُ بِهِ ثَوبَهُ؟!
پيامبر صلىاللهعليهوآله : جابر بن عبداللّه: رسول خدا
صلىاللهعليهوآله نزد ما آمد و چشمش به مردى افتاد كه موهايش ژوليده و در هم
بود. فرمودند: آيا اين مرد چيزى پيدا نكرد كه با آن موهاى خود را مرتب كند؟ و مرد
ديگرى را ديدند كه لباسهاى چركين به تن داشت، فرمودند: آيا اين مرد آبى پيدا نكرده
كه لباسش را بشويد؟
سنن ابى داود، ح
4062
حدیث (13) امام رضا عليهالسلام :
و مَنِ اغتَسَلَ مِنَ الماءِ الَّذى قَدِ اغتُسِلَ فيهِ
فَاَصابَهُ الجُذامُ فَلا يَلومَنَّ اِلاّ نَفسَهُ ؛
هر كس با آبى غسل كند كه پيشتر در آن غسل شده است و به جذام مبتلا
شود، كسى را جز خود سرزنش نكند.
كافى، ج 6، ص 503، ح
38
حدیث (14) امام صادق عليهالسلام :
اَلحِنّاءُ يَذهَبُ بالسَّهَكِ وَ يَزيدُ فى ماءِ الوَجهِ وَ
يُطَيِّبُ النَّكهَةَ وَ يُحَسِّنُ الوَلَدَ؛
حنا، بوى بد عرق را از بين مىبرد، چهره را شاداب، دهان را
خوشبو و فرزند را زيبا مىكند.
كافى، ج 6، ص 484، ح
5
حدیث (15)
امام صادق عليه السلام :
اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ
الجَمالَ وَ التَّجميلَ وَ يَكرَهُ البُؤسَ وَ التَّباؤسَ فَاِنَّ اللّهَ
عَزَّوَجَلَّ اِذا اَنعَمَ عَلى عَبدٍ نِعمَةً اَحَبَّ اَن يَرى عَلَيهِ
اَثـَرَها. قيلَ: وَ كَيفَ ذلِكَ؟ قالَ: يُنَظِّفُ ثَوبَهُ وَ يُطَيِّبُ ريحَهُ وَ
يُجَصِّصُ دارَهُ وَ يَكنِسُ أفنيَتَهُ حَتّى اِنَّ السِّراجَ قَبلَ مَغيبِ
الشَّمسِ يَنفِى الفَقرَ وَ يَزيدُ فِى الرِّزقِ؛
امام
صادق عليهالسلام : خداوند زيبايى و خودآرايى را دوست دارد و از
فقر و تظاهر به فقر بيزار است. هرگاه خداوند به بندهاى نعمتى
بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببيند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند:
لباس تميز بپوشد، خود را خوشبو كند، خانهاش را گچكارى كند، جلوى
در حياط خود را جاروكند، حتى روشن كردن چراغ قبل از غروب خورشيد
فقر را مىبرد و روزى را زياد مىكند.
امالى طوسى، ص 275،
ح 526
حدیث (16) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
نِعمَ السِّواكُ الزَّيتونُ مِن شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ، يُطَيِّبُ
الفَمَ وَ يَذهَبُ بِالحَفَرِ، وَ هُوَ سِواكى وَ سِواكُ النبياءِ قَبلى؛
چه خوب مسواكى است زيتون! از درختى پر خير و بركت كه دهان را خوشبو
مىكند و جِرم دندان را از ميان مىبرد. اين مسواك من و پيامبران پيش از من است.
مكارم الاخلاق، ص 49
حدیث (17) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
مَنِ اتَّخَذَ شَعرا فَليُحسِن وَلايَتَهُ، اَو لِيَجُزَّهُ؛
هر كس مو مىگذارد، آن را خوب نگه دارد وگرنه كوتاهش كند.
كافى، ج 6، ص 485، ح
2
حدیث (18)
امام رضا عليه السلام :
عَلَيكَ بِالاِثمِدِ فَاِنَّهُ يَجلُو البَصَرَ وَ يُنبِتُ
الشفارَ وَ يُطَيِّبُ النَّكهَةَ وَ يَزيدُ فِى الباه؛
سرمه سياه بِكشيد، چرا كه ديده را جلا مىدهد، مژهها را
مىروياند، دهان را خوشبو مىكند و بر توان جنسى مىافزايد.
مكارم الاخلاق، ص 46
حدیث (19) امام على
عليهالسلام :
نَظِّفوا بُيوتَكُم مِن حَوكِ العَنكَبوتِ، فَاِنَّ تَركَهُ
فِى البَيتِ يورِثُ الفَقرَ؛
خانههاى خود را از تار عنكبوت پاك كنيد، زيرا باقى گذاشتن آن در
خانه، فقر مىآورد.
وسائل الشيعه، ج 3،
ص 575، ح 2
حدیث (20) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
لا تُبَيَّتُوا القُمامَةَ فى بُيوتِكُم وَ اَخرِجوها نَهارا،
فَاِنَّها مَقعَدُ الشَّيطانِ؛
زباله را شب در خانههاى خود نگه نداريد و آن را در روز به بيرون
از خانه منتقل كنيد، زيرا زباله نشيمنگاه شيطان است.
من لا يحضره الفقيه،
ج 4، ص 5، ح 4968
حدیث (21)
امام صادق عليه السلام :
اِنَّ لِكُلِّ ثَمَرَةٍ سَمّا فَاِذا اَتَيتُم بِها
فَمَسّوها بِالماءِ أو اَغمِسوها فِى الماءِ؛
هر ميوهاى سمّى دارد، هرگاه ميوه بهدستتان رسيد، آن را با آب
بشوييد و يا در آب فرو بريد.
كافى، ج 6، ص 350، ح
4
حدیث (22) امام صادق عليهالسلام :
اَبصَرَ رسول اللّه صلىاللهعليهوآله رَجُلاً شَعثا شَعرُ
رَأسِهِ وَ سَخَةً ثيابُهُ، سَيِّئَةً حالُهُ فَقال رسول اللّه
صلىاللهعليهوآله : مِن الدّينِ المُتعَةُ وَ اِظهارُ النِّعمَةِ؛
پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله مردى را ديدند كه موهاى ژوليده و
جامهاى چركين و سر و وضع نامرتّبى داشت، فرمودند: بهره بردن از نعمتهاى خدا و
آشكار ساختن نعمت جزء دين است.
كافى، ج 6، ص 439، ح
5
حدیث (23) امام باقر عليهالسلام :
كَنسُ البُيوتِ يَنفِى
الفَقرَ؛
جارو كردن اتاقها فقر را
از بين مىبرد.
وسايل الشيعه، ج 3 ،
ص 571، ح 2
حدیث (24)
رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
يَساَلُ اَحَدُكُم عَن
خَبَرِ السَّماءِ وَ هُوَ يَدَعُ اَظفارَهُ كَأَظفارِ الطَّيرِ، يَجتَمِعُ
فيهَا الجَنابَةُ وَ الخَبَثُ وَ التَّفَثُ ؛
بعضى از شما از خبرِ آسمان مىپرسند، در حالى كه ناخنهاى خود را
به مانند چنگال پرندگان، وا مىگذارند كه در آنها جنابت، آلودگى و چرك، جاى
مىگيرد.
كنز العمال، ح 17260
حدیث (25) امام صادق عليهالسلام :
غَسلُ الناءِ وَ كَسحُ الفِناءِ، مَجلَبَةٌ لِلرِّزقِ؛
شستن ظرف و جارو زدن جلو در منزل، باعث جلب روزى مىشود.
خصال، ص 54، ح 73
حدیث (26) امام رضا عليهالسلام :
مِن اَخلاقِ النبياءِ التَّنَظُّفُ؛
پاكيزگى از اخلاق پيامبران است.
كافى، ج 5، ص 567، ح
50
حدیث (27)
امام على
عليهالسلام :
تَنَظَّفوا بِالماءِ مِنَ النَّتنِ الرِّيحِ الَّذى يُتَأَذّى
بِهِ وَ تَعَهَّدوا اَنفُسَكُم، فَاِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ
يُبغِضُ مِن عِبادِهِ القاذورَةَ الَّذى يَتَاَنَّفُ بِهِ مَن
جَلَسَ اِلَيهِ؛
خودتان را با آب، از بوى بدى كه ديگران را آزار مىدهد، پاك كنيد و
اين كار را پيوسته انجام دهيد؛چرا كه خداوند، از بنده آلودهاى كه
هر كس با او بنشيند، بينىاش را از [بوى بد] وى مىگيرد، نفرت
دارد.
خصال، ص 620، ح 10
حدیث (28) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
لا تُؤووا التُّرابَ خَلفَ البابِ، فَاِنَّهُ مأوَى الشَّيطانِ؛
زباله را پشت در (حياط) جمع نكنيد، زيرا كه لانه شيطان مىشود.
محاسن، ج 2، ص 624،
ح 9
حدیث (29) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
مالى اَراكُم تَدخُلونَ عَلَىَّ قُلحَا مُرغا؟ مالَكُم
لاتَستاكونَ؟
شما را چه شده است وقتى بر من وارد مىشويد، مىبينمتان كه
دندانهايتان جرم گرفته و زرد و موهايتان ژوليده است. چرا مسواك نمىزنيد.
محاسن، ج 2، ص 561،
ح 943
حدیث (30)
امام صادق عليه السلام :
خُذ مِن شارِبـِكَ وَ اَظفارِكَ فى كُلِّ جُمُعَةٍ فَاِن لَم
يَكُن فيها شَىْءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ وَ لا جُذامٌ وَ لا بَرَصٌ؛
در هر جمعه، اندكى از سبيل و ناخنهاى خود را بگير، و اگر هم چيزى
وجود نداشته باشد، آن را (كمى) بساى، [كه در اين صورت] ديوانگى، جذام و پيسى به تو
نمىرسد.
كافى، ج 6، ص 490، ح
3
حدیث (31) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
اَنَّ الثَّوبَ يُسَبِّحُ، فَاِذا اَتَّسَخَ انقَطَعَ تَسبيحُهُ؛
لباس، [خدا را] تسبيح مىگويد و هرگاه كثيف شود از تسبيح باز
مىماند.
كنزالعمال، ح 26009
حدیث (32) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
اَلوُضوءُ قَبلَ الطَّعامِ يَنفِى الفَقرَ، وَ بَعدَهُ يَنفِى الهَمَّ وَ يُصَحِّحُ
البَصَرَ؛
شستن دست قبل از غذا، فقر را و پس از غذا، غم و اندوه را
برطرف مىكند و به چشم سلامتىمىبخشد.
مكارم الاخلاق، ص
139
حدیث (33)
رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
لِيُبالِغ اَحَدُكُم فِى المَضمَضَةِ وَ ا لستِنشاقِ،
فَاِنَّهُ غُفرانٌ لَكُم وَ مَنفَرَةٌ لِلشَّيطانِ؛
سزاوار است هر يك از شما در دهان و بينى زياد آب بچرخاند، چرا كه
اين كار، مايه آمرزش شما و گريزِ شيطان است.
ثواب الاعمال، ص 19
حدیث (34) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
بَيتُ الشَّياطينِ مِن بُيوتِكُم بَيتُ العَنكَبوتِ؛
خانههاى عنكبوتى كه در اتاقهاى شماست، لانه شياطين است.
كافى، ج 6، ص 532، ح
11
حدیث (35) امام على
عليهالسلام :
لا يَدلُكَنَّ رِجلَيهِ بِالخَزَفِ، فَاِنَّهُ يورِثُ
الجُذامَ؛
مبادا كسى (در حمام) پاى خود را سفال (سنگ پا) بكشد، زيرا اين كار
جذام مىآورد.
كافى، ج 6، ص 500، ح
19
حدیث (36)
امام صادق عليه السلام :
غَسلُ الرَّأسِ بِالخَطمىِّ اَمانٌ مِنَ الصُّداعِ وَ بَراءَةٌ
مِنَ الفَقرِ وَ طَهورٌ لِلرَّأسِ مِنَ الحَزاز؛
شستن سر با خطمى، مايه ايمنى از سر درد، بركنار ماندن از فقر و
پاكيزگى سر از شوره است.
ثواب الاعمال، ص 19
حدیث (37) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
مَرَّ اَخى عيسى عليهالسلام بِمَدينَةٍ فَاِذا وُجُوهُهُم صُفرٌ
وَ عُيونُهُم زُرقٌ فَشَكَوا اِلَيهِ ما بِهِم مِنَ العِلَلِ. فَقالَ:
دَواؤُكُم مَعَكُم، اَنتُم اِذا اَكَلتُمُ اللَّحمَ طَبَختُموهُ غَيرَ
مَغسولٍ، وَ لَيسَ يَخرُجُ شَىْءٌ مِنَ الدُّنيا اِلاّ بِجَنابَةٍ. فَغَسَلُوا
بَعدَ ذلِكَ لُحومَهُم فَذَهَبَت اَمراضُهُم ؛
رسول خدا صلىاللهعليهوآله :
برادرم عيسى، از شهرى عبور كرد و ديد كه مردمش رنگ چهرههايشان زرد و چشمهايشان
كبود است. آنان از بيمارىهايى كه داشتند، نزد وى اظهار ناراحتى كردند. عيسى
عليهالسلام گفت: درمانتان همراهتان است. شما هنگامى كه گوشت مىخوريد، آن را
ناشسته مىپزيد، در حالى كه هيچ چيزى بدون نوعى جنابت از دنيا نمىرود. از آن پس،
گوشتهاى مصرفى خود را شستند و در نتيجه بيمارىهايشان از ميان رفت.
قصص الانبياء، ص
274، ح 357
حدیث (38) رسول اكرم
صلىاللهعليهوآله :
وَالسِّواكُ فِى الفَمِ يُثَبِّتُ الضراسَ؛
مسواك، دندانها را در دهان محكم مىكند.
كنزالعمال، ح 17208
