به نام خداوند بخشنده مهربان
كافران از اهل كتاب و مشركان (مىگفتند:) دست از آيين خود
برنمىدارند تا دليل روشنى براى آنها بيايد، (1)
پيامبرى از سوى خدا (بيايد) كه صحيفههاى پاكى را (بر آنها)
بخواند، (2)
و در آن نوشتههاى صحيح و پرارزشى باشد! (ولى هنگامى كه آمد
ايمان نياوردند، مانند اهل كتاب). (3)
اهل كتاب (نيز در دين خدا) اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه
دليل روشن براى آنان آمد! (4)
و به آنها دستورى داده نشده بود جز اينكه خدا را بپرستند در
حالى كه دين خود را براى او خالص كنند و از شرك به توحيد بازگردند، نماز را برپا
دارند و زكات را بپردازند; و اين است آيين مستقيم و پايدار! (5)
كافران از اهل كتاب و مشركان در آتش دوزخند، جاودانه در آن
مىمانند; آنها بدترين مخلوقاتند! (6)
(اما) كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند،
بهترين مخلوقات (خدا)يند! (7)
پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهاى بهشت جاويدان است كه
نهرها از زير درختانش جارى است; هميشه در آن مىمانند! (هم) خدا از آنها خشنود است
و (هم) آنها از خدا خشنودند; و اين (مقام والا) براى كسى است كه از پروردگارش
بترسد! (8)
