بخش شهید آوینی حرف دل موبایل شعر و سبک اوقات شرعی کتابخانه گالری عکس  صوتی فیلم و کلیپ لینکستان استخاره دانلود نرم افزار بازی آنلاین
خرابی لینک
 

عيد غدير در سيره اهل‏ بيت(ع)


جواد محدثى

مسابقه «غدير» و «عيدگرفتن‏» اين روز مقدس، به زمان ‏پيامبراكرم(ص)مى ‏رسد.

در دوران ائمه ديگر نيز اين سنت دينى ‏ادامه داشته و امينان وحى الهى، همچون امام صادق(ع)و امام ‏رضا(ع)آن را آشكار ساخته و يادش را گرامى و زنده نگه مى ‏داشتند.
پيش از آنان نيز، اميرالمومنين(ع) احياگر اين عيد بود.

رمز عيد بودن «غدير» نيز، كمال دين و اتمام نعمت در سايه‏ تداوم خط رسالت در شكل و قالب امامت ‏بود.
به فرمان پيامبر خدا(ص) مسلمانان مامور شدند «ولايت‏» را به ‏صاحب ولايت تبريك گويند و با آن حضرت بيعت كنند. رسول خدا نيزبراين نعمت الهى شادمانى كرد و فرمود: «الحمدلله الذى فضلنا على جميع العالمين.»
آيه قرآن كه به صراحت، اين روز را روز اكمال دين و خشنودى‏ پروردگار از اين واقعه و اين تعيين وصى دانسته، رمزديگرى از عيد بودن غديرخم است. فرخندگى اين روز و عظمت اين مراسم و عيد بودن غدير، در آن روز و لحظه برهمگان روشن بود.

اين نكته راحتى «طارق بن شهاب‏» مسيحى كه در مجلس عمر بن خطاب حضور داشت،فهميده بود كه گفت: اگر اين آيه(اليوم اكملت لكم ‏دينكم...)(مائده/3) در ميان ما نازل شده بود، روز نزول آيه ‏را عيد مى ‏گرفتيم. هيچ يك از حاضران نيز حرف او را رد نكردند.

خود عمر نيز سخنى گفت كه به نوعى پذيرش حرف او بود.

عيد گرفتن غدير

غدير، تنها نه به عنوان «روزى تاريخى‏» ، بلكه به عنوان يك‏ «عيد اسلامى‏» مطرح است. عيد بودن آن نيز، مراسم و سنت هاى خاصى ‏را مى ‏طلبد و نه تنها بايد آن را عيد دانست، بلكه بايد آن را عيد گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظيم شعائر دينى، آن‏را بزرگ داشت و برشكوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در اين روزعظيم، همواره زنده بماند و سيره معصومين(عليهم السلام)احيا گردد.

همه اين ويژگيها براى اين روز بزرگ، موقعيتى والا و ارزشمند پديد آورد، آنچنان كه رسول خدا(ص) و ائمه هدى و مومنانى كه پيرو آنان بودند، از موقعيت اين روز شادمان بودند. مقصود ما از«عيدگرفتن‏» اين روز نيز همين است.

خود حضرت رسول نيز به اين ‏نكته اشاره و تصريح فرموده است، از جمله در روايتى كه ‏مى ‏فرمايد:

«روز غديرخم، برترين اعياد امت من است، روزى است كه خداى ‏متعال مرا فرمان داد تا برادرم على ‏بن ابى ‏طالب را به عنوان ‏پرچمى هدايتگر براى امتم تعيين كنم كه پس از من به وسيله او راهنمايى شوند، و آن، روزى است كه خداوند در آن روز، دين راكامل ساخت و نعمت را بر امتم به كمال و تمام رساند و اسلام رابه عنوان دين، برايشان پسنديد.»

كلام ديگر پيامبر(ص)كه فرموده بود: «به من تهنيت ‏بگوييد، به ‏من تهنيت‏ بگوييد.» نيز نشان دهنده همين عيد بودن روز غدير دركلام حضرت رسول است.

خود اميرالمومنين(ع) در ادامه خط پيامبر، اين روز را عيد گرفت‏ و در سالى كه روز جمعه با روز غدير مصادف شده بود، در ضمن خطبه‏ عيد فرمود:
«خداوند متعال براى شما مومنان، امروز دو عيد بزرگ و شكوهمند را مقارن قرار داده است كه كمال هركدام به ديگرى است،تا نيكى و احسان خويش را در باره شما كامل سازد و شما را به راه ‏رشد برساند و شما را دنباله ‏رو كسانى قرار دهد كه با نور هدايتش ‏روشنايى گرفته ‏اند و شما را به راه نيكوى خويش ببرد و به نحو كامل از شما پذيرايى كند. پس جمعه را محل گرد همايى شما قرارداده و به آن فراخوانده است، تا گذشته را پاك سازد و آلودگيهاى ‏جمعه تا جمعه را بشويد، نيز براى يادآورى مومنان و بيان خشيت ‏تقوا پيشگان مقرر ساخته است و پاداشى چند برابر پاداشهاى‏ مطيعان در روزهاى ديگر قرار داده و كمال اين عيد، فرمانبردارى ‏از امرالهى و پرهيز از نهى او و گردن نهادن به طاعت اوست.

پس ‏توحيد خدا، جز با اعتراف به نبوت پيامبر(ص) پذيرفته نيست و دين،جز با قبول ولايت‏ به امر الهى قبول نمى ‏شود و اسباب طاعت‏ خدا جز با چنگ زدن به دستگيره ‏هاى خدا و اهل ‏ولايت، سامان نمى ‏پذيرد.

خداوند در روز غدير، بر پيامبرش چيزى نازل كرد كه بيانگر اراده ‏اش درباره خالصان و برگزيدگان است و او را فرمان داد كه ‏پيام را ابلاغ كند و از بيماردلان و منافقان هراس نداشته باشد و حفاظت او را عهده دار باشد... .

(تا آنجا كه فرمود:) رحمت‏ خدا برشماباد ! پس از پايان اين ‏تجمع، به خانه ‏ها برگرديد و به خانواده خود، وسعت و گشايش دهيد و به برادران خود نيكى كنيد و خداوند را بر نعمتى كه ارزانی‏تان‏ كرده، سپاس گوييد. باهم باشيد، تا خداوند هم متحدتان سازد، به يكديگر نيكى كنيد، تا خداوند هم الفت‏ شما را پايدار كند، ازنعمت الهى به يكديگر هديه دهيد، آن گونه كه خداوند بر شما منت‏ نهاده و پاداش آن را در اين روز، چندين برابر عيدهاى گذشته و آينده قرار داده است.

نيكى دراين روز، ثروت را مى ‏افزايد و عمر را طولانى مى ‏كند. ابراز عاطفه و محبت ‏به هم در اين روز، موجب ‏رحمت و لطف خدا مى ‏شود. تا مى ‏توانيد، در اين روز از وجودتان خرج ‏خانواده و برادرانتان كنيد و در برخوردها و ملاقاتها ابراز شادمانى و سرور كنيد... »

آيين عيد غدير و ائمه

ائمه اهل‏بيت (عليهم السلام)، اين روز را شناخته و شناسانده و آن را عيد ناميدند و همه مسلمانان را به عيد گرفتن آن دستور دادند و فضيلت آن روز و ثواب نيكوكارى در آن را بيان كردند.

فرات بن احنف مى ‏گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: جانم فدايت!
آيا مسلمانان عيدى برتر از عيد فطر و قربان و جمعه و روز عرفه ‏دارند؟ فرمود: آرى! با فضيلت ‏ترين، بزرگترين و شريف ترين روز عيد نزد خداوند، روزى است كه خدا دين را در آن كامل ساخت و بر پيامبرش محمد (ص) اين آيه را نازل فرمود:
(اليوم اكملت لكم ‏دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا)
گفتم: آن‏ كدام روز بود؟
فرمود: هرگاه يكى از پيامبران بنى ‏اسرائيل‏ مى ‏خواست جانشين خود را تعيين كند و انجام مى ‏داد، آن روز را عيد قرار مى ‏دادند. آن روز، روزى است كه پيامبر اكرم(ص) على(ع) را به ‏عنوان هادى امت نصب كرد و اين آيه نازل شد و دين كامل گشت و نعمت ‏خدا بر مومنان، تمام‏ شد.
گفتم: آن روز، كدام روز از سال ‏است؟
فرمود: روزها جلو و عقب مى ‏افتد، گاهى شنبه است، گاهى يك‏شنبه، گاهى دوشنبه، تا... آخر هفته.
گفتم: در آن روز، چه كارى ‏سزاوار است كه انجام دهيم؟
فرمود: آن روز، روز عبادت و نماز و شكر و حمد خداوند و شادمانى است، به خاطر منتى كه خدا بر شما نهاد و ولايت ما را قرار داد. دوست دارم كه آن روز را روزه ‏بگيريد.

حسن بن راشد از امام صادق (ع) روايت مى ‏كند كه:
به آن حضرت عرض‏ كردم: جانم فدايت! آيا مسلمانان را جز عيد فطر و قربان، عيدى ‏است؟
فرمود: آرى اى حسن! بزرگتر و شريف‏تر از آن دو.
پرسيدم: چه ‏روزى است؟
فرمود: روزى كه اميرالمومنين(ع) به عنوان نشانه ‏راهنما براى مردم منصوب شد.
گفتم: فداى شما! در آن روز چه كارى ‏سزاوار است كه انجام دهيم؟
فرمود: روزه مى ‏گيرى و بر پيامبر و دودمانش درود مى ‏فرستى و از آنان كه در حقشان ستم كردند، به ‏درگاه خدا تبرى مى ‏جويى. همانا پيامبران الهى به اوصياء خويش‏ دستور مى ‏دادند روزى را كه جانشين تعيين شده، «عيد» بگيرند.
پرسيدم: پاداش كسى كه آن روز را روزه بگيرد چيست؟
فرمود: برابر با روزه شصت ماه است.

عبدالرحمان بن سالم نيز از پدرش روايت كرده كه: از حضرت‏  صادق(ع) پرسيدم:
آيا مسلمانان غير از جمعه، قربان و فطر، عيدى‏ دارند؟
فرمود: آرى، عيدى محترم‏تر.
گفتم: چه روز؟
فرمود: روزى ‏كه حضرت رسول(ص)، اميرالمومنين(ع) را به امامت منصوب كرد و فرمود: «من كنت مولاه فهذا على مولاه‏» عرض كردم: آن روز، چه ‏روزى است؟
فرمود: به روزش چه كار دارى؟ سال در گردش است، ولى آن‏روز، هيجدهم ذى ال‏حجه است.
پرسيدم: در آن روز شايسته است چه كارى ‏انجام شود؟
فرمود: در آن روز، با روزه و عبادت و ياد كردن محمد و آل محمد، خداوند را ياد مى ‏كنيد.

همانا پيامبراكرم(ص) توصيه ‏فرمود كه مردم اين روز را عيد بگيرند. پيامبران همه چنين‏ مى ‏كردند و به جانشينان خود وصيت مى ‏كردند كه روز تعيين جانشين ‏را عيد بگيرند.

امام صادق(ع) نيز روزه غديرخم را برابر با صد حج و عمره مقبول ‏نزد خداوند مى ‏دانست و آن را «عيد بزرگ خدا» مى ‏شمرد.

در «خصال‏» صدوق از مفضل بن عمر روايت ‏شده كه: به حضرت‏ صادق(ع)عرض كردم: مسلمانان چند عيد دارند؟
فرمود: چهارعيد.
گفتم: عيد فطر و قربان و جمعه را مى ‏دانم.
فرمود: برتر از آنها روز هيجدهم ذى‏ الحجه است. روزى كه پيامبرخدا(ص)، (دست) حضرت امير(ع) را بلند كرد و او را حجت ‏بر مردم قرار داد.
پرسيدم: دراين روز، چه بايد بكنيم؟
فرمود: با آنكه هر لحظه بايد خدا را شكر كرد، ولى دراين روز، به شكرانه نعمت الهى بايد روزه گرفت.

انبياى ديگر نيز اين گونه به اوصياى خود سفارش مى‏ كردند كه روز معرفى وصى را روزه بدارند و عيد بگيرند.

در حديث ديگرى در «مصباح‏» شيخ طوسى امام صادق(ع) آن روز را روزى عظيم و مورد احترام معرفى كرده است كه خداوند حرمت آن‏را برمومنان گرامى داشته و دينشان را كامل ساخته و نعمت را بر آنان تمام نموده است و در اين روز، با آنان عهد و ميثاق خويش ‏را تجديد كرده است. امام، غديرخم را روز عيد و شادمانى و سرور و روز روزه شكرانه دانسته كه روزه ‏اش معادل شصت ماه از ماه هاى ‏حرام(محرم، رجب، ذى قعده و ذى حجه) است.

در حديثى ديگر است كه، حضرت صادق(ع) در حضور جمعى از هواداران‏ و شيعيانش فرمود: آيا روزى را كه خداوند، با آن روز، اسلام را استوار ساخت و فروغ دين را آشكار كرد و آن را براى ما و دوستان‏ و شيعيانمان عيد قرار داد، مى ‏شناسيد؟ گفتند: خدا و رسول و فرزند پيامبر داناتر است، آيا روز فطر است؟
فرمود: نه.
گفتند: روز قربان است؟
فرمود: نه، هرچند اين دو روز، بسيار مهم و بزرگند، اما روز «فروغ دين‏» از اينها برتر است، يعنى روزهيجدهم ذى حجه... .

فياض بن محمد بن عمر طوسى در سال 259 (درحالى كه خودش 90 سال داشت) گفته است كه حضرت رضا(ع) را در روزغدير ملاقات كردم، درحالى كه در محضر او جمعى از ياران خاص وى ‏بودند و امام(ع) آنان را براى افطار نگاه داشته بود و به‏ خانه‏ هاى آنان نيز طعام و خلعت و هدايا، حتى كفش و انگشتر فرستاده بود و وضع آنان و اطرافيان خود را دگرگون ساخته بود و پيوسته فضيلت و سابقه اين روز بزرگ را ياد مى ‏فرمود.

محمدبن علاء همدانى و يحيى بن ‏جريح بغدادى مى ‏گويند:
ما به قصد ديدار احمدبن اسحاق قمى-از اصحاب امام عسكرى(ع)- درشهر قم به درخانه ‏اش رفته، در زديم.
دختركى آمد. از او درباره احمدبن اسحاق پرسيديم.
 گفت: او مشغول عيد خودش است، امروز عيد است.
گفتيم: سبحان الله! عيد شيعيان چهارتاست: عيدقربان،فطر، غدير و جمعه.

اين نيز نشان دهنده سيره عملى بزرگان شيعه، نسبت‏به اين روز فرخنده است.

اميد است كه جامعه شيعى، با اهتمام ورزيدن به عيد ولايت ورهبرى، رشد خودشان را نشان دهند و با تكريم اين حبل المتين ‏استوار شيعه، دين خويش را نسبت ‏به بنيادهاى اعتقادى ادا كنند.

ماهنامه كوثر شماره 37

 


 
 Copyright © 2003-2014 - AVINY.COM - All Rights Reserved