شهید آوینی

 

back page

fehrest page

next page

باب ششم : كيفيت معاشرت حضرت فاطمه با حضرت على عليهماالسلام 
297/1 - علل الشرايع :(917) 
القطان ، عن السكرى ، عن الحسين بن على العبدى ، عن عبدالعزيز بن مسلم ، عن يحيى بن عبدالله ، عن اءبيه ، عن اءبى هريرة قال : صلى بنا رسول الله صلى الله عليه و آله الفجر ثم قام بوجه كئيب و قمنا معه حتى صار الى منزل فاطمة عليهاالسلام فاءبصر عليا نائما بين يدى الباب على الدقعاء، فجلس النبى صلى الله عليه و آله فجعل يمسح التراب عن ظهره و يقول : قم فداك اءبى و اءمى يا اءباتراب ! ثم اءخذ بيده و دخل منزل فاطمة ، فمكثنا هنيئة ، ثم سمعنا ضحكا عاليا، ثم خرج علينا رسول الله صلى الله عليه و آله بوجه مشرق ، فقلنا: يا رسول الله ، دخلت بوجه كئيب و خرجت بخلافه ! فقال : كيف لا اءفرح و قد اءصلحت بين اثنين اءحب اءهل الارض الى اءهل السماء
بيان : الدقعاء التراب ، و الاخبار المشتملة على منازعتهما ماءولة بما يرجع الى ضرب من المصلحة ، لظهور فضلهما على الناس اءو غير ذلك مما خفى علينا جهته
ترجمه :
شيخ صدوق (381 ه ) در كتاب علل الشرايع ، از ابوهريره روايت كرده : روزى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نماز صبح را به جاى آورد. آنگاه با چهره اى اندوهناك برخاست و ما هم با آن حضرت برخاستيم . آن بزرگوار به سوى منزل فاطمه رفت و حضرت على را ديد كه جلوى در روى خاكها خوابيده است . پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله خاكها را از پشت اميرالمؤ منين پاك نمود و فرمود: برخيز پدر و مادرم به فداى تو اى ابوتراب ! سپس دست على عليه السلام را گرفت و با يكديگر داخل منزل حضرت زهرا شدند. ما مختصرى مكث نموديم آنگاه صداى خنده اى به گوش ما رسيد. پس از آن ديديم پيامبر خدا با صورتى خندان و درخشان از خانه فاطمه خارج شد. گفتيم : يا رسول الله ! با صورتى و اندوهناك وارد و با چهره اى خوشحال بازگشتى ؟! فرمود: چرا خوشحال نباشم ، در اين حال كه بين دو نفر را كه نزد اهل آسمان محبوب ترين مردم زمين هستند صلح و سازش دادم .
علامه مجلسى مى فرمايد: اين گونه اخبارى را كه مشتمل بر نزاع بين حضرت امير و حضرت زهرا مى باشند بايد تاءويل و تفسير نمود، از قبيل اينكه منظور از آنها اظهار فضائل و مناقب ايشان باشد و امثال آن كه براى من معلوم نيست .

298/2 - علل الشرايع :(1)
القطان ، عن السكرى ، عن عثمان بن عمران ، عن عبيدالله بن موسى ، عن عبدالعزيز، عن حبيب بن اءبى ثابت قال : كان بين على و فاطمة عليهماالسلام كلام ، فدخل رسول الله صلى الله عليه و آله و القى له مثال فاضطجع عليه ، فجائت فاطمة عليهاالسلام فاضطجعت من جانب ، و جاء على عليه السلام فاضطجع من جانب ، قال : فاءخذ رسول الله صلى الله عليه و آله يد على فوضعها على سرته ، و اءخذ يد فاطمة فوضعها على سرته ، فلم يزل حتى اءصلح بينهما، ثم خرج ، فقيل له : يا رسول الله دخلت و اءنت على حال ، و خرجت و نحن نرى البشرى فى وجهك ! قال : (و) ما يمنعنى و قد اءصلحت بين اثنين اءحب من على وجه الارض الى .
قال الصدوق - رحمه الله -: ليس هذا الخبر عندى بمعتمد، و لا هو لى بمعتقد فى هذه العلة لان عليا و فاطمة عليهماالسلام ما كانا ليقع بينهما كلام يحتاج رسول الله صلى الله عليه و آله الى الا صلاح بينهما، لانه عليه السلام سيد الوصيين ، و هى سيدة نساء العالمين ، مقتديان بنبى الله صلى الله عليه و آله فى حسن الخلق
مصباح الانوار:(2) عن حبيب مثله .
بيان : المثال بالكسر الفراش ، ذكره الفيروزآبادى .
ترجمه :
و نيز در همان كتاب از حبيب بن ابى ثابت روايت مى كند كه گفت : بين زهرا و على بن ابى طالب عليهماالسلام گفتگويى در گرفت . پس از آن رسول خدا صلى الله عليه و آله بر ايشان وارد شد، فرشى براى حضرتش گستردند و خوابيد. على نيز آمد و كنار آن بزرگوار قرار گرفت و پيامبر بين ايشان را صلح و سازش داد سپس خارج شد. به آن حضرت گفته شد: اى رسول خدا! شما با حال مخصوصى وارد بر على و زهرا شدى ، ولى اكنون مى بينيم با اينهمه خوشحالى خارج گرديدى ؟! فرمود: چگونه شاد نباشم ، در اين حالى كه بين دو نفر را كه نزد من محبوب ترين اهل زمين مى باشند، صلح و سازش ‍ دادم .
شيخ صدوق مى گويد: اين خبر نزد من معتبر و مورد اعتماد نيست . زيرا بين على و فاطمه سخنى درنمى گرفت كه رسول خدا بيايد و بين ايشان را صلح و سازش بدهد. على عليه السلام سيدالوصيين مى باشد و فاطمه سيده زنان عالم است و ايشان از نظر اخلاق به رسول خدا صلى الله عليه و آله اقتدا مى كردند، پس دليلى براى اختلاف در بين آنها وجود ندارد.
اين روايت در مصباح الانوار نيز از حبيب بن ابى ثابت نقل شده است .
299/3 - علل الشرايع :(3) 
اءبى ، عن سعد، عن الحسن بن عرفة ، عن وكيع ، عن محمد بن اسرائيل ، عن اءبى صالح ، عن اءبى ذر رحمه الله قال : كنت اءنا و جعفر بن اءبى طالب مهاجرين الى بلاد الحبشة فاهديت لجعفر جارية قيمتها اءربعة آلاف درهم ، فلما قدمنا المدينة اءهداها لعلى عليه السلام تخدمه ، فجعلها على فى منزل فاطمة . فدخلت فاطمة عليهاالسلام يوما فنظرت الى راءس على عليه السلام فى حجر الجارية فقالت : يا اءباالحسن فعلتها؟ فقال : لا والله يا بنت محمد ما فعلت شيئا فما الذى تريدين ؟ قالت : تاءذن لى فى المصير الى منزل اءبى رسول الله صلى الله عليه و آله . فقال لها: قد اءذنت لك .
فتجللت بجلالها، و تبرقعت ببرقعها، و اءرادت النبى صلى الله عليه و آله فهبط جبرئيل عليه السلام ، فقال : يا محمد ان الله يقرئك السلام و يقول لك : ان هذه فاطمة قد اءقبلت تشكو عليا فلا تقبل منها فى على شيئا. فدخلت فاطمة فقال لها رسول الله صلى الله عليه و آله جئت تشكين عليا. قالت : اى ورب الكعبة . فقال لها: ارجعى اليه فقولى له : رغم اءنفى لرضاك .
فرجعت الى على عليه السلام فقالت له : يا اءباالحسن ! رغم اءنفى لرضاك - تقولها ثلاثها. فقال لها على : شكوتنى الى خليلى و حبيبى رسول الله صلى الله عليه و آله ، و اسواءتاه من رسول الله صلى الله عليه و آله ، اشهد الله يا فاطمة اءن الجارية حرة لوجه الله ، و اءن الاربع مائة درهم التى فضلت من عطائى صدقة على فقراء اءهل المدينة .
ثم تلبس و انتعل و اءراد النبى صلى الله عليه و آله ، فهبط جبرئيل عليه السلام فقال : يا محمد! ان الله يقرئك السلام ، و يقول لك : قل لعلى : قد اءعطيتك الجنة بعتقك الجارية فى رضى فاطمة ، و النار بالاربعمائة درهم التى تصدقت بها، فاءدخل الجنة من شئت برحمتى ، و اءخرج من النار من شئت بعفوى . فعندها قال على عليه السلام : اءنا قسيم الله بين الجنة و النار .
قب : اءبومنسور الكتاب فى كتاب الروح و الريحان ، عن اءبى ذر مثله
بشا:(4) والدى اءبوالقاسم ، و عمار بن ياسر، و والده سعد جميعا، عن ابراهيم بن نصر الجرجانى عن محمد بن حمزة المرعشى ، عن محمد بن الحسن ، عن محمد بن جعفر عن حمزة بن اسماعيل ، عن اءحمد بن الخليل ، عن يحيى بن عبدالحميد، عن شريك عن ليث بن اءبى سليم ، عن مجاهد، عن ابن عباس مثله باءدنى تغيير، و قد اءوردناه فى باب اءنه عليه السلام قسيم الجنة و النار (5)
300/4 - مناقب ابن شهر آشوب :(6) 
لما انصرفت فاطمة من عند اءبى بكر اءقبلت على اءميرالمؤ منين عليهماالسلام فقالت له : يابن اءبى طالب اشتملت شيمة الجنين ، و قعدت حجرة الظنين فنقضت قادمة الاجدل ، فخانك ريش الاعزل (اءضرعت خدك يوم اءضعت جدك ، افترست الذئاب و افترشت التراب ، ما كففت قائلا، و لا اءغنيت باطلا) هذا ابن اءبى قحافة يبتزنى نحيلة اءبى ، و بليغة ابنى ، والله لقد اءجهر فى خصامى ، و اءلفيته اءلد فى كلامى ، حتى منعتنى القيلة نصرها و المهاجرة وصلها، و غضت الجماعة دونى طرفها، فلا دافع و لا مانع خرجت كاظمة ، و عدت راغمة ، و لاخيار، لى ليتنى مت قبل هنيتى ، و دون زلتى عذيرى الله منك عاديا، و منك حاميا، ويلاى فى كل شارق ، ويلاى مات العمد و وهنت العضد، و شكواى الى اءبى و عدواى الى ربى ، اللهم اءنت اءشد قوة .
فاجابها اءميرالمؤ منين : لاويلل لك ، بل الويل لشانئك ، نهنهى عن وجدك يا بنية الصفوة ، و بقية النبوة ، فماونيت عن دينى ، و لا اءخطات مقدورى فان كنت تريد من البلغة ، فرزقك مضمون ، و كفيلك ماءمون ، و ما اءعد لك خير مما قطع عنك ، فاحتسبى الله . فقالت : حسبى الله و نعم الوكيل
بيان : اءقول : قدم (تصحيح ) كلماتها و شرحها فى اءبواب فدك
ترجمه :
هنگامى كه فاطمه عليهاالسلام از نزد ابوبكر بازگشت پيش على عليه السلام آمده گفت : اى فرزند ابوطالب ! آيا همچون جنين پرده نشين شده اى و چون كسى كه به او تهمت زده اند در گوشه خانه نشسته اى ؟ تو آن كسى بودى كه پرهاى بزرگ شاهين را شكستى ، حال چه شده كه اين پرهاى بى ارزش دست و پاى تو را بسته اند. ابوبكر هديه پدرم را از من به زور گرفته آشكارا به دشمنى من برخاسته ، و از لجاج و عناد خود روى برنمى تابد چندانكه اوس و خزرج از من بريدند و مهاجران نيز از حمايت من خوددارى كردند و مردم نيز يارى كردن را فراموش نمودند، و امروز براى رفع ستم هاى آن مرد نه ياورى دارم و نه مددكارى . امروز خشم خود را فرو خوردم و از خانه خارج شدم ولى با خوارى بازگشتم . تو شيرمردى بودى كه گرگ ها را در هم مى كوبيدى ، ولى امروز در را به روى خود بسته اى . آيا توان دفاع از حق را از تو گرفته اند؟ آيا قدرت برگرداندن اين باطل را ندارى ؟ چرا كه من ديگر قدرت دفاع از خود را ندارم . اى كاش قبل از امروز مرده بودم و شاهد اين خوارى و مذلت نبودم ! اگر با تو به تندى سخن گفتم ، و يا از يارى كردنت برآشفتم ، از خدا مطالبه عفو و بخشش مى كنم .
واى بر من از هر صبحى كه سر برآورد در حالى كه پناهگاه بزرگ من از دنيا رفته و نبودنش مرا اينچنين پريشان و ناتوان ساخته است . امروز ديگر چه مى توانم بكنم جز آنكه شكايت اين مردم را به پدرم بكنم و از خداوند طلب يارى كنم ؟ بارالها قدرت تو از همه كس بيشتر است پس خودت داد مرا از اين نامردمان بستان .
و على عليه السلام به فاطمه گفت : اى دختر آنكه خداوند انتخابش كرد، و اى يادگار پيامبر، غم مخور، بلكه شايسته است آن كه حق تو را پايمال نموده آه و ناله پيشه كند زيرا آن حق دامان او را خواهد سوزاند، اما بدان كه من به دليل سستى و ضعف گوشه نشين نشده ام ، بلكه آنچه در توان داشتم به كار بستم ولى نتيجه اى نگرفتم و آنها را به خداوند واگذار كردم ، كه خداوند عهده دار امر آنهاست و از مكر و نيرنگ اينان در امان است .
پس فاطمه آرام گرفت و فرمود: خداوند مرا كافى است و او بهترين وكيل براى بندگان خويش است .
301/5 - مناقب ابن شهر آشوب :(7) 
معقل بن يسار و اءبوقبيل و ابن اسحاق و حبيب بن اءبى ثابت و عمران بن الحصين و ابن غسان و الباقر عليه السلام مع اختلاف الروايات و اتفاق المعنى اءن النسوة فلن : يا بنت رسول الله ! خطبك فلان و فلان فردهم اءبوك و زوجك عائلا! فدخل رسول الله صلى الله عليه و آله فقالت : يا رسول الله زوجتنى عائلا. فهز رسول الله صلى الله عليه و آله بيده معصمها و قال : لا يا فاطمة و لكن زوجتك اءقدمهم سلما، و اءكثرهم علما و اءعظمهم حلما، اءما علمت يا فاطمة اءنه اءخى فى الدنيا و الاخرة . فضحكت و قالت : رضيت يا رسول الله . و فى رواية عمران بن الحصين و حبيب بن اءبى ثابت : اءما انى قد زوجتك خير من اءعلم . و فى رواية ابن غسان : زوجتك خيرهم .
و فى كتاب ابن شاهين :(8) عبدالرزاق ، عن معمر، عن اءيوب ، عن عكرمة قال النبى صلى الله عليه و آله : اءنكحتك اءحب اءهلى الى
ترجمه :
و نيز در مناقب ابن شهر آشوب ، از معقل بن يسار، ابوقبيل ، ابن اسحاق ، حبيب بن ابى ثابت ، عمران بن حصين و ابن غسان و امام باقر عليه السلام ، به اختلاف جزئى در عبارات آمده است :
زنان قريش به حضرت فاطمه گفتند: فلان و فلان خواستگار تو بودند، پدر تو آنان را رد كرد و تو را به مردى شوهر داد كه تهى دست است . هنگامى كه پيغمبر اكرم نزد دخترش آمد، فاطمه عليهاالسلام سخن زنان قريش را به پدر عرض كرد.
پيامبر اكرم به دست مبارك خود مچ دست فاطمه را تكان داد و به وى فرمود: نه ! اى فاطمه ! بلكه تو را به شخصيتى دادم كه از لحاظ اسلام بر همه مقدم و از نظر علم از همه اعلم و از نظر حلم از همه بزرگتر است .
اى فاطمه ! آيا نمى دانى كه على در دنيا و آخرت برادر من است ؟
فاطمه زهرا پس از اين سخنان خنديد و گفت : يا رسول الله ! راضى شدم .
و در روايت ابوقبيل آمده است : تو را به ازدواج على عليه السلام درنياوردم مگر پس از آنكه جبرئيل در اين مورد به من فرمان داد. و در روايت عمران و حبيب آمده است كه پيامبر فرمود: تو را به بهترين كسى كه مى شناختم تزويج نمودم .
و در كتاب ابن شاهين از عكرمه آمده است : تو را به محبوبترين افراد در نزد خود تزويج نمودم .
302/6 - كتاب الروضة فى الفضائل ،(9)فضائل ابن شاذان : (10)
عن ابن عباس يرفعه الى سلمان الفارسى - رضى الله عنه - قال : كنت واقفا بين يدى رسول الله اءسكب الماء على يديه اذا دخلت فاطمة و هى تبكى ، فوضع النبى صلى الله عليه و آله يده على راءسها و قال : ما يبكيك ؟ لا اءبكى الله عينيك يا حورية ! قالت : مررت على ملاء من نساء قريش و هن مخضبات ، فلما نظرن الى وقعوا فى و فى ابن عمى . فقال لها: و ما سمعتى منهن ؟ قالت : قلن : كان قد عز على محمد اءن يزوج ابنته من رجل فقير قريش ‍ و اءقلهم مالا. فقال لها: والله يا بنية ما زوجتك و لكن الله زوجك من على فكان بدوه منه .
و ذلك اءنه خطبك فلان و فلان فعند ذلك جعلت اءمرك الى الله تعالى و اءمسكت عن الناس ، فبينا صليت يوم الجمعة صلاة الفجر اذ سمعت حفيف الملائكة ، و اذا بحبيبى جبرئيل و معه سبعون صفا من الملائكة متوجين ، مقرطين ، مدملجين فقلت : ما هذه القعقعة من السماء يا اءخى جبرئيل ؟ فقال : يا محمد! ان الله عزوجل اطلع الى الارض اطلاعة ، فاختار منها من الرجال عليا عليه السلام و من النساء فاطمة عليهماالسلام ، فزوج فاطمة من على . فرفعت راءسها و تبسمت بعد بكائها، و قالت : رضيت بما رضى الله و رسوله .
فقال صلى الله عليه و آله : اءلا اءريدك يا فاطمة فى على رغبة ؟ قالت : بلى . قال : لا يرد على الله عزوجل ركبان اءكرم منا اءربعة : اءخى صالح على ناقته ، و عمى حمزة على ناقتى العضباء و اءنا على البراق ، و بعلك على بن ابى طالب على ناقة من نوق الجنة .
فقالت : صف لى ناقة من اءى شى ء خلقت ؟ قال : ناقة خلقت من نورالله عزوجل ، مدبجة الجنين ، صفراء، حمراء الراءس ، سوداء الحدق ، قوائمها من الذهب ، خطامها من اللؤ لؤ الرطب ، عيناها من الياقوت ، و بطنها من الزبرجد الاخضر. عليها قبة من لؤ لؤ ة بيضاء، يرى باطنها من ظاهرها، و ظاهرها من باطنها، خلقت من عفوالله عزوجل .
تلك الناقة من نوق الله ، لها سبعون اءلف ركنا بين الركن و الركن سبعون اءلف ملك يسبحون الله عزوجل باءنواع التسبيح لا يمر على ملاء من الملائكة الا قالوا: من هذا العبد؟ ما اءكرمه على الله عزوجل اءتراه نبيا مرسلا، اءو ملكا مقربا، اءو حامل عرش ، اءو حامل كرسى ، فينادى مناد من بطنان العرش : اءيها الناس ، ليس هذا بنبى مرسل ، و لا ملك مقرب ، هذا على بن اءبى طالب صلوات الله و سلامه عليه ، فيبدرون رجالا، فيقولون : انا الله و انا اليه راجعون ، حدثونا فلم نصدق ، و نصحونا فلم نقبل ، و الذين يحبونه تعلقوا بالعروة الوثقى ، كذلك ينجون فى الاخرة .
يا فاطمة ! اءزيدك فى على رغبة ؟ قالت : زدنى يا اءبتاه .
قال النبى صلى الله عليه و آله : ان عليا اءكرم على الله من هارون لان هارون اءغضب موسى و على لم يغضبنى قط والذى بعث اءباك بالحق نبيا ما غضب عليه يوما قط، و مانظرت فى وجه على الا ذهب الغضب عنى .
يا فاطمة ! اءلا اءزيدك فى على رغبة ؟
قالت : زدنى يا نبى الله .
قال : هبط على جبرئيل و قال : يا محمد! اقرء عليا من السلام السلام .
فقامت و قالت فاطمة عليهاالسلام : رضيت بالله ربا و بك يا اءبتاه نبيا و بابن عمى بعلا و وليا
ترجمه :
در كتاب الروضة ، و فضائل ابن شاذان از سلمان فارسى روايت شده كه گفت :
روزى من در حضور پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ايستاده بودم و آب به دستهاى مبارك آن حضرت مى ريختم حضرت فاطمه در حالى وارد شد كه گريان بود. پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله دست مبارك خود را روى سر فاطمه نهاد و فرمود: چه باعث گريه تو شده ؟ خدا چشم تو را گريان نكند اى حوريه ! گفت : من به گروهى از زنان قريش رسيدم ، چشم آنان كه به من افتاد راجع به پسرعمويم طعنه زدند. فرمود: چه سخنى از ايشان شنيدى ؟ گفت : مى گويند: ناگوار است كه محمد صلى الله عليه و آله دختر خود را به مردى از قريش بدهد كه فقير است .
فرمود: دخترجان ! من تو را شوهر ندادم ، بلكه خدا تو را براى على تزويج نموده است .
زيرا فلانى و فلانى تو خواستگار تو بودند و من در آن هنگام سكوت اختيار نمودم و امر ازدواج تو را به خداوند واگذار كردم ، تا اينكه نماز صبح جمعه را خواندم و صداى ملائكه را شنيدم ، ناگاه جبرئيل را با هفتاد هزار ملك ديدم كه تاج به سر نهاده اند و گوشواره به گوش كرده اند و النگو به دست كرده اند. گفتم :
اى جبرئيل ! اين سر و صداها چيست كه از آسمان مى شنوم ؟
گفت : يا محمد! خداى توانا توجهى به زمين كرد و از ميان مردان على و از زنان فاطمه عليهماالسلام را برگزيد. تو فاطمه را براى على تزويج كن .
حضرت فاطمه عليهاالسلام سر خود را به جانب آسمان بلند كرد و پس از گريستن تبسمى كرد و گفت : راضى شدم به رضاى خدا و رسول او.
رسول خدا فرمود: آيا مى خواهى بيش از اين راجع به مقام على بگويم تا به وى رغبت پيدا كنى ؟ گفت : آرى .
فرمود: در روز قيامت جز چهار نفر كسى ديگر به صورت سواره محشور نمى شود:
1 - برادرم حضرت صالح كه بر ناقه خود سوار است
2 - عمويم حمزه كه بر ناقه عضباء سوار مى شود
3 - من كه بر براق سوارم
4 - شوهر تو على بن ابى طالب كه بر يكى از ناقه هاى بهشتى سوار خواهد شد.
فاطمه گفت : وصف آن ناقه را براى من بگو كه از چه چيزى آفريده شده ؟
رسول اكرم فرمود: شترى است كه از نور خدا آفريده شده : دو پهلوى آن آراسته ، زردرنگ ، سر آن قرمز، سياه چشم ، پاهاى آن از طلا، پوزه آن از جواهر، چشمان آن از ياقوت ، شكم آن از زبرجد سبز، قبه اى از جواهر سفيد بر پشت آن است ، باطن آن از ظاهر آن ، و ظاهر آن از باطن آن ديده مى شود. آن ناقه از عفو خدا آفريده شده است . اين شتر كه از شترهاى خدا مى باشد داراى هفتاد هزار ركن است . بين هر ركن تا ركن ديگر هفتاد هزار ملك مى باشد كه مشغول انواع و اقسام تسبيح پروردگار جهان هستند.
على به هر يك از گروه ملائكه عبور مى كند، مى گويند: اين بنده كيست ، چقدر خداى رئوف او را گرامى داشته است ؟! گويا پيغمبرى مرسل باشد يا ملكى مقرب يا حامل عرش و يا حامل كرسى باشد.
آنگاه منادى از وسط عرش ندا مى كند: اى مردم ! اين شخص پيغمبر مرسل و ملك مقرب نيست . بلكه اين على بن ابى طالب است . سپس گروهى دسته دسته به تعجيل مى آيند و مى گويند: انا لله و انا اليه راجعون . اين مطالب را براى ما مى گفتند ولى ما تصديق نمى كرديم ، ما را نصحيت مى نمودند ولى نمى پذيرفتيم ، افرادى كه اين على را دوست داشته باشند به دستاويزى محكم چنگ زده اند و در آخرت اين چنين نجات پيدا مى كنند.
اى فاطمه ! دوست دارى بيشتر از اين راجع به على بگويم تا رغبت تو به وى بيشتر شود؟
گفت : آرى .
فرمود: على از هارون (جانشين حضرت موسى ) پيش خدا عزيزتر است ، زيرا هارون موسى را به غضب درآورد، اما على بن ابى طالب هرگز مرا به غضب نياورده است .
اى فاطمه ! باز هم دوست مى دارى كه از مقام على براى تو شرح دهم ؟
گفت : آرى ، اى رسول خدا!
فرمود: جبرئيل نازل شد و گفت : اى محمد! از طرف سلام (خداوند) به على سلام برسان . فاطمه از جاى برخاست و گفت : راضى شدم كه خداوند پروردگار من باشد و تو اى پدرجان ، پيغمبر من باشى ، و پسرعمويم شوهر و ولى من باشد.
303/7 - الكافى :(11) 
على ، عن اءبيه ، عن ابن اءبى عمير، عن هشام بن سالم ، عن اءبى عبدالله عليه السلام قال : كان اءميرالمؤ منين عليه السلام يحتطب و يستقى و يكنس ، و كانت فاطمة عليهاالسلام تطحن و تعجن و تخبز
امالى الشيخ الطوسى :(12) 
الحسين بن ابراهيم القزوينى ، عن محمد بن وهبان ، عن اءحمد بن ابراهيم عن الحسن بن على الزعفرانى ، عن البرقى ، عن اءبيه ، عن ابن اءبى عمير مثله
ترجمه :
امام صادق عليه السلام مى فرمايد:
على و فاطمه عليهماالسلام پس از ازدواج كارهاى خود را چنين تقسيم كردند كه على عليه السلام هيزم جمع آورى مى كرد، آب مى آورد و جارو مى كرد و فاطمه عليهاالسلام آسيا مى كرد، خمير درست مى كرد و نان مى پخت .
مثل اين روايت در امالى شيخ طوسى نيز نقل شده است .
304/8 - اءمالى شيخ طوسى :(13) 
الحسين ، عن ابن وهبان ، عن على بن حبيش ، عن العباس بن محمد بن الحسين ، عن اءبيه ، عن صفوان ، عن الحسين بن اءبى غندر، عن ابن اءبى يعفور، عن اءبى عبدالله عليه السلام قال : اءوحى الله الى رسوله صلى الله عليه و آله : قل لفاطمة : لا تعصى عليا فانه ان غضب غضبت لغضبه
ترجمه :
در امالى شيخ طوسى از امام صادق عليه السلام روايت شده است :
خداوند به پيامبر وحى كرد كه به فاطمه بگويد: با على مخالفت مكن زيرا اگر او را غضب كند خداوند نيز به غضب او غضبناك مى گردد.
305/9 - و فى الديوان المنسوبة :(14) 
اءبياتها الى اءميرالمؤ منين اءنه قال فى مرضه مخاطبا لفاطمة ما روى عن اءبى العلاء الحسن العطار، عن الحسن المقرى ، عن اءبى عبدالله الحافظ، عن على بن اءحمد المقرثى ، عن زيد بن مسكان ، عن عبيدالله بن محمد البلوى اءن عليه السلام اءنشد هذه الابيات و هو محموم يرثى فاطمة عليهاالسلام :

و ان حياتى منك يا بنت اءحمد

باظهار ما اءخفيته لشديد

و لكن لامرالله تعنو رقابنا

و ليس على اءمر الا له جليد

اءتصرعنى الحمى لديك و اءشتكى

اليك و ما لى فى الرجال نديد

اصر على صبر و اءقوى على منى

اذا صبر خوار الرجال نديد

و فى هذه الحمى دليل بانها

لموت البرايا قائد و بريد

بيان : و ان حياتى منك اءى اشتدت حياتى بسببك حيث لابد لى من اظهار ما اءخفيته من المرض ، كذا خطر بالبال و قيل : منك اءى من بعدك ، و قيل : اءى حياتى منك و بسببك و اءنا شديد باظهار ما اءخفيته : اءى لا اظهره ، و لا يخفى بعدهما، تعنو، اءى تخضع ، و الجليد: الصلب ، و النديد: المثل و النظير، و الخوار الضعيف و الصياح
ترجمه :
در ديوان منسوب به على عليه السلام آمده است كه در فراق فاطمه عليهاالسلام اين شعر را سروده در حالى كه دورى فاطمه تب كرده بود:
- حقا كه زندگى من بعد از تو اى دختر احمد به آشكارنمودن چيزى كه مخفى كرده ام سخت است
- ولى گردنهاى ما براى تقدير خداوند فروتنى مى كند و براى انجام امر او هيچ عملى سخت نخواهد بود
- آيا تب مرا از پاى مى اندازد و به شكايت وامى دارد، در صورتى كه در ميان مردان نظير من وجود ندارد
- من صبر مى كنم و به حاجت خويشتن نايل و پيروز مى شوم آن هنگام كه بسيار بعيد است صبر بتواند مردان را سست نمايد
- اين تب علامت و دليلى است و در آن براى مرگ و موت مردم يك نوع نشانه و قاصدى است .
306/10 - دعوات الراوندى :(15) 
عن سويد بن غفلة قال : اءصابت عليا عليه السلام شدة فاءتت فاطمة عليهاالسلام رسول الله صلى الله عليه و آله ، فدقت الباب فقال : اءسمع حس ‍ حبيبى بالباب يا ام ايمن قومى و انظرى ! ففتحت لها الباب ، فدخلت ، فقال صلى الله عليه و آله : لقد جئتنا فى وقت ما كنت تاءتينا فى مثله .
فقالت فاطمة : يا رسول الله صلى الله عليه و آله ما طعام الملائكة عند ربنا؟ فقال : التحميد. فقالت : ما طعامنا؟ قال رسول الله صلى الله عليه و آله والذى نفسى بيده ما اءقتبس فى آل محمد شهرا نارا، و اعلمك خمس كلمات علمنيهن جبرئيل عليه السلام قالت : يا رسول الله ما الخمس الكلمات ؟ قال : يا رب الاولين و الاخرين ، يا ذاالقوة المتين ، و يا راحم المساكين ، و يا اءرحم الراحمين . و رجعت فلما اءبصرها على عليه السلام قال : باءبى اءنت و امى ما وراءك يا فاطمة ؟ قالت : ذهبت للدنيا و جئت للاخرة . قال على عليه السلام : خير اءمامك خير اءمامك
ترجمه :
در كتاب سلوة الحزين معروف به دعوات تاءليف راوندى (571 ه ) از سويد بن غفله روايت شده كه گفت :
على عليه السلام دچار تهى دستى شديدى شد. حضرت فاطمه عليهاالسلام براى اين موضوع به حضور رسول اكرم مشرف شد. هنگامى كه دق الباب نمود، رسول خدا فرمود:
من احساس مى كنم كه حبيبه ام پشت در باشد، اى ام ايمن برخيز ببين كيست ؟
وقتى ام ايمن در را باز كرد و فاطمه زهرا داخل شد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به وى فرمود: زمانى نزد ما آمدى كه هيچ وقت نمى آمدى ؟! گفت : يا رسول الله ! غذاى ملائكه نزد خداى ما چيست ؟ فرمود: گفتن : الحمدالله . گفت : غذاى ما چيست ؟ فرمود: سوگند به حق آن خدايى كه جان من در دست قدرت اوست مدت يكماه است كه آتش در خانه ما روشن نشده (يعنى غذاى پختنى نخورده ايم ) ولى من آن پنج كلمه اى را به تو ياد مى دهم كه جبرئيل به من تعليم داده است .
گفت : كدام پنج كلمه يا رسول الله ؟
فرمود: بگو: يا رب الاولين و الاخرين ، يا ذوالقوة المتين ، و يا راحم المساكين ، و يا ارحم الراحمين
فاطمه پس از شنيدن اين كلمات مراجعت نمود، وقتى چشم حضرت امير به وى افتاد، گفت : پدر و مادرم به فدايت چه خبر آوردى ؟
گفت : من به منظور كار دنيا رفتم ، ولى با توشه اى اخروى بازگشتم .
على عليه السلام دو مرتبه فرمود: برايت خير باشد.
307/11 - مصباح الانوار:(16) 
عن جعفر بن محمد عليهماالسلام قال : شكت فاطمة الى رسول الله صلى الله عليه و آله عليا، فقالت : يا رسول الله لا يدع شيئا من رزقه الا وزعه على المساكين . فقال لها: يا فاطمة اءتسخطينى فى اءخى و ابن عمى ؟ ان سخطه سخطى و ان سخطى سخط الله عزوجل
308/12 - اءمالى الشيخ الطوسى :(17) 
جماعة ، عن اءبى غالب الزاراى ، عن خاله ، عن الاشعرى ، عن اءبى عبدالله عن منصور بن العباس ، عن اسماعيل بن سهل الكتاب ، عن اءبى طالب الغنوى ، عن على بن اءبى بصير، عن اءبى عبدالله عليه السلام قال : حرم الله عزوجل على على النساء ما دامت فاطمة حية . قلت : و كيف ؟ قال : لانها طاهرة لا تحيض
بيان : هذا التعطيل يحتمل وجهين : الاول اءن يكون المراد اءنها لما كانت لا تحيض حتى يكون له عليه السلام عذر فى مباشرة غيرها، فلذا حرم الله عليه غيرها رعاية لحرمتها.
الثانى اءن يكون المعنى اءن جلالتها منعت من ذلك و عبر عن ذلك ببعض ما يلزمه من الصفات التى اختصت بها
ترجمه :
شيخ طوسى در امالى از امام صادق عليه السلام نقل كرده :
تا زمانى كه حضرت فاطمه زنده بود خداوند متعال زنان ديگر را براى على عليه السلام حرام كرده بود.
ابوبصير اسدى كه راوى اين حديث است ، گويد: پرسيدم : چگونه ؟
امام فرمود: چون فاطمه عليهاالسلام هميشه طاهر بود و هرگز حيض ‍ نشد.
علامه مجلسى درباره اين حديث دو احتمال داده است : احتمال اول : چون حيض نمى شده لذا على عليه السلام عذرى براى ازدواج با زنان ديگر نداشته است .
احتمال دوم : جلالت و عظمت شاءن فاطمه مانع از ازدواج مجدد على عليه السلام بوده است .
309/13 - مناقب ابن شهر آشوب :(18) 
سئل عالم فقيل : ان الله تعالى قد اءنزل هل اءتى فى اءهل البيت و ليس ‍ شى ء من نعيم الجنة الا و ذكر فيه الا حور العين . قال : ذلك اجلالا لفاطمة عليهاالسلام
ترجمه :
از حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلام سؤ ال شد:
سوره مباركه هل اتى كه در شاءن اهل بيت عليهم السلام نازل شده حاوى هر نعمتى هست ، ولى نامى از حورالعين در اين سوره برده نشده ؟
فرمود: اين نوعى احترام و تجليل است كه خداوند از فاطمه زهرا نموده است .
310/... - مناقب ابن شهر آشوب :(19) 
سفيان الثورى ، عن الاعمش ، عن اءبى صالح فى قوله : (و اذا النفوس ‍ زوجت ) (20) قال : ما من مؤ من يوم القيامة الا اذا قطع الصراط زوجه الله على باب الجنة باءربع نسوة من نساء الدنيا، و سبعين اءلف حورية من حور الجنة الا على بن ابى طالب ، فانه زوج البتول فاطمة فى الدنيا، و هو زوجها فى الاخرة فى الجنة ليست له زوجة فى الجنة غيرها من نساء الدنيا، لكن له فى الجنان سبعون اءلف حور لكل حور سبعون اءلف خادم
اقول : سياءتى بعض اءخبار هذا الباب فى باب غسلها و دفنها عليهاالسلام
ترجمه :
ابوصالح مفسر در تفسير سخن خداوند كه مى فرمايد: (و اذا النفوس ‍ زوجت )(21) گفته : در روز قيامت مؤ منى نيست مگر اينكه پس از عبور از صراط خداوند متعال چهار زن از زنان دنيا را براى او تزويج مى كند و هفتاد هزار حورى از حوريه هاى بهشتى را، مگر على بن ابى طالب را، كه او همان گونه كه در دنيا همسر فاطمه بوده است در آخرت نيز همسرش ‍ خواهد بود و براى او همسر ديگرى از زنان دنيا وجود نخواهد داشت ولى برايش هفتاد هزار حوريه بهشتى خواهد بود كه هر كدام از آنها هفتاد هزار خادم خواهند داشت .


back page

fehrest page

next page

Copyright © 2003-2019 - AVINY.COM - All Rights Reserved
logo