2 - ازدواج، ضرورت گريز ناپذير
1 - گروهى را مىبينيم كه هنگام برخورد با فاجعهاى همچون ازدست دادن عزيزى، يا زيانى مالى، يا از دست دادن وطن، از ازدواجسرباز مىزنند. هرگز چنين نيست، بلكه ازدواج پيش از آنكه شهوت باشد يك مسؤوليت است، و آدمى بايد در هر حال مسؤوليت خويش را ادا كند.
در اين زمينه، حديث ظريفى از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرموده:
"هنگامى كه يوسف صديق عليه السلام برادرش بنيامين را ديدار كرد گفت: اى برادر چگونه توانستى پس از من با زنى ازدواج كنى؟
بنيامين گفت: پدرم به من دستور داد وگفت: اگر مىتوانى نسلى داشته باشى كه زمين را
با تسبيح الهى زنده كند چنين كن."(438)
همين مفهوم در روايتى از پيامبرصلى الله عليه وآله رسيده است:
"چه چيزمؤمن را باز مىدارد از اين كه خانواده اى بر گيرد تا مگر خداوند نسلى را روزى او كند كه زمين را با
(لا اله الا اللَّه) سنگين كند."(439)از همين رو عزب بودن مكروه است. در حديثى
از پيامبر آمده:"پست ترين مردان شما عزبها هستند."(440)
در حديثى از امام صادق عليه السلام
رسيده است كه فرمود پدرم فرموده است: "من دوست ندارم كه دنيا وما فيها را داشته
باشم، ولى در شبى بدون همسر بخوابم."(441)
2 - انسان نبايد از ترس فقر، ازدواج را رها كند كه اين خود، سوءظنى است به خدا. در آيه كريمه مىخوانيم:
(وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْوَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ(442)).
"ومردان و زنان بى همسر را همسر دهيد، وهمچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكاران را، اگر فقير و تنگدست باشند خداوند آنها را از فضل خود بى نياز مى سازد، و خداوند گشايش دهنده و آگاه است."
از امام صادق عليه السلام روايت است كه فرموده: "كسى كه از ترس فقرازدواج نكند به
مقام خداوند بدگمانى ورزيده است."(443)
