الف - شرايط صيغه عقد
1 - ايجاب بايد از سوى زن يا وكيل او با لفظ (نكاح) يا (تزويج)باشد، ودر نكاح دائم لفظ
(متعه) نيز كافى است ، به شرط آن كهاشارهاى شود كه دلالت بر قصد دوام داشته باشد.
سپس، آيا ايجاب وقبول بايد تنها با تلفظ زبانى باشد
(يعنىمستقيماً بر زبان آورده شود) يا هرگونه اظهار، مانند امضا بر ورقه عقدهم مىتواند كفايت كند؟
پاسخ اين است كه بى شك احتياط آن است كه با لفظ صورتپذيرد.
2 - در عقد شرط است كه در صورت امكان -بنابه احتياطمستحب- به زبان عربى ايراد گردد اگرچه، به وسيله وكيل انجامشود.
3 - در غير از صورت پيش گفته، مىشود عقد را با زبان ديگرىجارى كرد، به شرط آن كه مفهوم نكاح وتزويج را برساند.
4 - احتياط، گفتن دو لفظ "ايجاب وقبول" به صيغه فعل ماضىاست، ولى صيغه مستقبل
وجمله خبريه نيز كفايت مىكند، وحتى باجملهاى كه ظاهرش امر يا استفهام باشد به شرط
آن كه مفاد آن انشاءعقد باشد
5 - احتياط آن است كه ايجاب از سوى زن باشد وقبول از جانبشوهر اگرچه اقوى، جواز عكس است.
