3 - فقه نگاه
الف - احكام عمومى
قرآن كريم:
(قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ
يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكَى لَهُمْ
إِنَاللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ * وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ
أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَفُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا
ظَهَرَ مِنْهَا ...(19))
"به مردان مؤمن بگو كه چشمان خويش را
(از نگاه نارو) ببندندوشرمگاه خود را (از عمل زشت) محفوظ دارند، اين برايشانپاكيزهتراست، زيرا خدا به كارهايى كه مى كنند آگاه است * وبه زنانمؤمن بگو كه چشمان خويش را
(از نگاه نارو) ببندند وشرمگاه خود ر(از عمل زشت) محفوظ دارند وزينتهاى خود را جز آن مقدار كهپيداست
(بر بيگانه) آشكار نكنند."
حديث شريف:
1 - در صحيح فضيل آمده است كه از امام صادقعليه السلام پيرامون دوساعد زن پرسيدم كه آيا آنها از زينت محسوب مى شوند كه در اينفرموده خداوند به آن اشاره شده است:
(وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّالِبُعُولَتِهِنَّ) "زنان مؤمن زينت خود را آشكار نكنند مگر براى شوهرانخود..؟"
حضرتعليه السلام فرمود: آرى.. وهر آنچه زير وپائينتر از مقنعه استزينت است، وهر
آنچه جز مچ دست است كه دستبند بر آن مى بندندزينت است.(20)
2 - در موثق زراره از ابو عبد اللَّهعليه السلام پيرامون اين سخن خداوند:(إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَ) جز آن مقدار "از زينت كه ظاهر است". آمده استكه فرموده:
(مقصود از زينت ظاهر سرمه وانگشترى است).(21)
3 - نيز حضرتعليه السلام مى فرمايد:
(نگاه اول از تو، ونگاه دوم به زيانتو، ونگاه سوم نابودى تو در آن است).(22)
تفصيل احكام:
1 - جايز نيست مردى در غير ضرورت به زنى بيگانه نگاه كند مگردر حد متعارف
(صورت ودست) مشروط به اينكه توأم بالذت وريبه(يعنى ترس از افتادن در عمل حرام) نباشد.
2 - جايز است به محرمهاى نسبى يا رضاعى ياسببى نگريستمشروط بر آن كه محرميت سببى بر اساس ازدواج شرعى باشد.
3 - نگاه كردن به زنان اهل كتاب، بلكه مطلق زنان كافر جايز است،به شرط عدم لذت جويى وبا اطمينان از عدم افتادن در عمل حرامولى احوط آن است كه در نگاه كردن به مقدارى بسنده شود كهمعمولاً آنها را نمى پوشانند. وبه نظر مى رسد با اين كيفيت اشكالىندارد به زنان باديه نشين وروستا نشين ونيز زنانى كه توجهى به نهى ازمنكر نمىكنند نگريست.
