حدیث (851) امام علی (ع) می فرمایند:
اَلعَقلُ حَيثُ كانَ آلِفٌ مَاْلوفٌ
عقل هر كجا باشد، انسگيرنده و الفتپذير است
غررالحكم، ح 1251
حدیث (852) امام علی (ع) می فرمایند:
ايّاكُم وَ الحَلفَ فَاِنَّهُ يُنفِقُ
السِّلعَةَ وَ يَمحَقُ البَرَكَةَ.
از قسم خوردن بپرهيزيد، چرا كه كالا را تلف مى كند و بركت را از بين
مى برد.
كافى، ج 5،
ص 162، ح 4
حدیث (853) امام حسن عسکری(ع) می فرمایند:
خَصلَتانِ لَيسَ فَوقَهُما شَىْءٌ:
أَلاِيمانُ بِاللّهِ وَ نَفعُ الاِخوانِ
دو خصلت است كه بهتر و بالاتر از آنها چيزى نيست: ايمان به خدا و سود
رساندن به برادران
تحف العقول، ص520
حدیث (854) امام علی (ع) می فرمایند:
يَنبَغى لِلعاقِلِ اَن يُخاطِبَ الجاهِلَ
مُخاطَبَةَ الطَّبيبِ المَريضَ
شايسته است كه برخورد عاقل با نادان، مانند برخورد طبيب با بيمار باشد
غررالحكم، ح 10944
حدیث (855) امام صادق (ع) می فرمایند:
تقبض فیها امراة من ولدی اسمها فاطمه بنت موسی علیهاالسلام و تدخل
بشفاعتها شیعتی الجنة با جمعهم
زنی از فرزندان من در قم از دنیا میرود که اسمش فاطمه دختر
موسی (ع) است و به شفاعت او همه شیعیان من وارد بهشت میشوند
بحار الانوار، ج ۴۸ صفحه ۳۰۷
حدیث (856) امام صادق (ع) می فرمایند:
اِعلَمى اَنَّ الشّابَّ الحَسَنَ
الخُلُقِ مِفتاحٌ لِلخَيرِ ، مِغلاقٌ لِلشَّرِّ وَ اِنَّ الشّابَّ
الشَّحيحَ الخُلُقِ مِغلاقٌ لِلخَيرِ مِفتاحٌ لِلشَّرِّ
بِدان كه جوانِ خوشاخلاق ، كليد خوبىها و قفل بدىهاست و جوانِ
بداخلاق ، قفل خوبىها و كليد بدىهاست
امالى طوسى ، ص 302، ح 598
حدیث (857) امام علی (ع) می فرمایند:
اَلعَقلُ حِفظُ التَّجارِبِ وَ خَيرُ ما
جَرَّبتَ ما وَعَظَكَ
عقل، اندوختن تجربهها (و عمل به آن) است و بهترين تجربه، آن است كه
پندت داده
نهج البلاغه، نامه 31
حدیث (858) امام علی (ع) می فرمایند:
مَن شاوَرَ ذَوِى العُقولِ استَضاءَ
بِاَنوارِ العُقولِ
هر كس با عقلا مشورت كند، از نور عقلها بهره مىبرد
غررالحكم، ح 8634
حدیث (859) امام علی (ع) می فرمایند:
جاهِد شَهوَتَكَ وَ غالِب غَضَبَكَ وَ
خالِف سوءَ عادَتِكَ، تَزكُ نَفسُكَ وَ يَكمُل عَقْلُكَ وَ تَستَـكمِل
ثَوابَ رَبِّكَ
با هوا و هوست مبارزه كن، بر خشمت مسلّط شو و با عادتهاى بدت مخالفت
كن، تا روحت پاك و عقلت كامل گردد و پاداش پروردگارت را به تمامى
دريافت نمايى
غررالحكم، ح 4760
حدیث (860) امام علی (ع) می فرمایند:
اِنَّ بِذَوِى الْعُقولِ
مِنَ الْحاجَةِ اِلَى الاَْدَبِ كَما يَظْمَأُ الزَّرْعُ اِلَى
الْمَطَر
نياز عاقلان به ادب، همانند نياز كشتزار به باران است
غررالحكم، ح 3475
حدیث (861) امام حسين (ع) می فرمایند:
لا يَكمُلُ العَقلُ اِلاّ
بِاتِّباعِ الحَقِّ
عقل، جز با پيروى از حق، كامل نمىشود
اعلام الدين، ص 298
حدیث (862) پيامبر اكرم(ص) می فرمایند:
باكِروا طَـلَبَ الرِّزقِ وَ الحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَكَةٌ وَ
نَجاحٌ
در پى روزى، سحر خيز باشيد؛ چرا كه حركت در آغاز روز، [مايه] بركت و
پيروزى است
المعجم الاوسط، ج 7، ص 194، ح 7250
حدیث (863) امام علی (ع) می فرمایند:
صيانَةُ المَراَةِ
اَنـعَمُ لِحالِها وَ اَدوَمُ لِجَمالِها
محفوظ بودن زن، براى سلامتی اش مفيدتر است و زيبايى او را با دوامتر
می كند
غررالحكم، ح 5820
حدیث (864) امام صادق (ع) می فرمایند:
الاَكلُ عِندَ اَهلِ
المُصيبَةِ مِن عَمَلِ الجاهِليَّةِ وَ السُّنَّةُ البَعثُ اِلَيهِم
بِالطَّعامِ
غذا خوردن نزد مصيبت زدگان و با خرج آنان، از رفتارهاى جاهليت است و
سنّت پيامبر(ص) فرستادن غذا براى مصيبت زدگان است
من لايحضره الفقيه، ج 1، ص
182
حدیث (865) امام علی (ع) می فرمایند:
اَلْعاقِلُ مَنْ اَحْسَنَ
صَنائِعَهُ وَ وَضَعَ سَعْيَهُ فى مَواضِعِهِ
عاقل كسى است كه كارهايش را خوب انجام دهد و
تلاشى كه مىكند، به جا باشد.
غررالحكم، ح 1798
حدیث (866) حضرت محمد(ص) می فرمایند:
لا
فَقرَ اشَدُّ مِنَ الجَهلِ لامالَ اَعودُ مِنَ العَقلِ
هیچ فقری سخت تر از نادانی نیست و هیچ مالی سودمندتر ازعقل نیست
اصول کافی ج1ص30
حدیث (867) امام علی (ع) می فرمایند:
بَرَكَةُ العُمرِ فى حُسنِ
العَمَلِ
بركت عمر در خوب انجام دادنِ كارهاست
غررالحكم ، ح 4434
حدیث (868) پيامبر اكرم(ص) می فرمایند:
مَن ساءَ خُلقُهُ عَذَّبَ نَفسَهُ وَ مَن
كَبُرَ هَمُّهُ سَقُمَ بَدَنُهُ
هر كس بد اخلاق باشد، خودش را عذاب مىدهد و هر كس غم و غصهاش زياد
شود، تنش رنجور مىگردد
نهج الفصاحه، ح 3002
حدیث (869) امام على(ع) می فرمایند:
وُصولُ المَرءِ اِلى كُلِّ ما يَبتَغيهِ مِن طيبِ عَيشِهِ وَ اَمنِ
سِربِهِ وَ سَعَةِ رِزقِهِ بِحُسنِ نيَّتِهِ وَ سَعَةِ خُلظِهِ
انسان، با نيّت خوب و اخلاق خوب، به تمام آنچه در جستجوى آن است، از
زندگى خوش و امنيت محيط و روزى زياد، دست مىيابد
غررالحكم، ح 10141
حدیث (870) امام على(ع) می فرمایند:
اَلظَّنُّ الصَّوابُ مِن شيَمِ اُولِى
الاَلباب
خوش گمانى، از اخلاق عاقلان است.
غررالحكم، ح 1386
حدیث (871) امام صادق (ع) می فرمایند:
اِذا اَرادَ اللّهُ بِقَومٍ هَلاكا
ظَهَرَ فيهِمُ الرِّبا
هنگامى كه خداوند بخواهد ملتى را نابود كند، رباخوارى در ميان آنان
رواج می يابد
وسائل الشيعه، ج 18، ص 123، ح 17
حدیث (872) امام على (ع) می فرمایند:
اَلبَرَكَةُ فى مالِ مَن آتَى الزَّكاةَ
وَ واسَى المُؤمِنينَ وَ وَصَلَ الاَقرَبينَ
بركت در مال كسى است كه زكات بپردازد، به مؤمنان مدد و يارى رساند و به
خويشاوندان كمك نمايد
تحف العقول، ص 172
حدیث (873) حضرت على (ع) می فرمایند:
لا يَسعَدُ أحَدٌ إلاّ بِإقامَةِ حُدودِ
اللّهِ وَ لا يَشقى أحَدٌ إلاّ بِإِضاعَتِها
هيچ كس جز با اجراى حدود و احكام خدا خوشبخت نمىشود و جز با ضايع كردن
آن بدبخت نمىگردد
غررالحكم، ح10853
حدیث (874) حضرت على (ع) می فرمایند:
اِنَّ العِلمَ حَياةُ القُلوبِ وَ نورُ الاَْبصارِ مِنَ العَمى وَ
قُوَّةُ الاَْبدانِ مِنَ الضَّعفِ
به راستى كه دانش، مايه حيات دلها، روشن كننده ديدگان كور و نيروبخش بدنهاى ناتوان است
امالى صدوق، ص 493، ح 1
حدیث (875)
امام باقر (ع) می فرمایند:
اِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقى بِالتَّقوى عَنِ العَبدِ ما عَزُبَ
عَنهُ عَقلُهُ وَ يُجَلّى بِالتَّقوى عَنهُ عَماهُ وَ جَهلَهُ
خداوند عزوجل به وسيله تقوا، انسان را از آنچه عقلش به آن نمىرسد، حفظ
مىكند و كوردلى و نادانى را از او دور مىنمايد.
كافى، ج 8، ص 52، ح 16
حدیث (876)
حضرت علی (ع) می فرمایند:
مَنِ اقتَصَرَ عَلى بُلغَةِ الكَفافِ فَقَدِ انتَظَمَ الراحَةَ وَ
تَبَوَّأَ خَفضَ الدَّعَةِ
هر كس به مقدار كفايت، قناعت كند، آسايش مىيابد و براى خويش زمينه
گشايش فراهم مىكند.
نهج البلاغه، حكمت 377
حدیث (877)
حضرت علی (ع) می فرمایند:
اِتَّهِمُوا عُقولَكُم فَاِنِّهُ مِنَ الثِّقَةِ بِها يَكونُ الخَطاءُ
عقل خويش را زير سؤال ببريد؛ زيرا از اعتماد
به آن، خطاها سرچشمه مىگيرد.
غررالحكم، ح 2570
حدیث (878)
امام صادق
(ع) می فرمایند:
يَعيشُ النّاسُ بِاِحسانِهِم اَكثَرَ مِمّا يَعيشونَ بِاَعمارِهِم وَ
يَموتون بِذُنوبِهِم اَكثَرَ مِمّا يَموتونَ بِآجالِهِم
مردم، بيشتر از آنكه با عمر خود زندگى كنند، با احسان و نيكوكارى خود
زندگى مىكنند و بيشتر از آنكه با اجل خود بميرند، بر اثر گناهان خود
مىميرند.
دعوات الراوندى، ص 291، ح 33
حدیث (879)
حضرت علی (ع) می فرمایند:
اَلعاقِلُ مَن صانَ لِسانَهُ عَنِ الغيبَةِ
عاقل كسى است كه زبانش را از بدگويى پشت سر
ديگران، نگه دارد.
غررالحكم، ح 1955
حدیث (880)
امام رضا (ع) می فرمایند:
رَحِمَ اللّهُ عَبدا اَحيا اَمرَنا ... يَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَ
يُعَلِّمُهَا النّاسَ ، فَاِنَّ النّاسَ لَو عَلِموا مَحاسِنَ كَلامِنا
لاَتَّبَعونا
رحمت خدا بر بندهاى را كه امر ما را زنده كند... دانشهاى ما را فرا
گيرد و به مردم بياموزد. اگر مردم زيبايىهاى سخنان ما را مىدانستند،
از ما پيروى مىكردند
معانى الأخبار ، ص 180، ح 1
حدیث (881)
حضرت محمد (ص) می فرمایند:
اِنَّما اَهلَكَ النّاسَ العَجَلَة وَ لَو اَنَّ النّاسَ
تَثَـبَّتوا لَم يَهلِك اَحَد
مردم را، در حقيقت، شتابزدگى به هلاكت انداخته است، اگر مردم، از
شتابزدگى بهدور بودند، هيچ كس هلاك نمىشد
محاسن، ج 1، ص 340، ح 697
حدیث (882) امام صادق (ع) می فرمایند:
اَرْوَحُ الرَّوْحِ اَلْيَأسُ مِنَ النّاسِ
بهترين راحتى و آسودگى، بىتوقعى از مردم است
كافى ، ج 8، ص 243، ح 337
حدیث (883) حضرت محمد (ص) می فرمایند:
فِى الاِنسانِ مُضغَةٌ اِذا هىَ سَلِمَت وَ صَحَّت سَلِمَ بِها
سائرُ الجَسَدِ، فَاذا سَقِمَت سَقِمَ بِها سائرُ الجَسَدِ وَ فَسَدَ،
وَ هِىَ القَل
در انسان پاره گوشتى است كه اگر آن سالم و درست باشد، ديگر اعضاى بدنش
هم با آن سالم مىشوند و هرگاه آن بيمار شود، ديگر اعضاى بدنش بيمار و
فاسد مىگردند. آن پاره گوشت، قلب است.
خصال، ص 31، ح 109
حدیث (884) امام موسی کاظم (ع) می فرمایند:
قَليلُ العَمَلِ مِن
العالِمِ مَقبولٌ مُضاعَفٌ
عمل كم ، قبول و دو چندان مىشود.
ميزان الحكمة : ج 4 ، ص 3595
حدیث (885) امام
على (ع) می فرمایند:
قَد خاطَرَ بِنَفسِهِ مَنِ
استَغنى بِرَأيِهِ
هر كس خود را، از رأى و نظر ديگران بىنياز بداند، خودش را به خطر
انداخته است.
من لايحضره الفقيه، ج 4، ص 388، ح 5834
حدیث (886) حضرت محمد (ص) می فرمایند:
اَلصِّدقُ طُمَأْنينَةٌ
وَ الكَذِبُ ريبَةٌ
راستگويى [مايه] آرامش و دروغگويى [مايه] تشويش است
نهج الفصاحه،
ح 1864
حدیث (887) حضرت علی(ع) می فرمایند:
اَعَزُّ العِزِّ العِلمُ ؛ لاِءَنَّ بِهِ مَعرِفَةُ المَعادِ وَ
المَعاشِ، وَ اَذَلُّ الذُّلِّ الجَهلُ ؛ لاِءَنَّ صاحِبَهُ اَصَمُّ ،
اَبكَمُ ، اَعمى ، حَيرانُ
عزيزترين عزّت، دانش است، چرا كه با آن معاد شناخته مىشود و راه كسب
معاش به دست مىآيد و خوارترين خوارى، نادانى است، چرا كه نادان كر و
لال و كور و سرگردان است
نزهة الناظر، ص 70، ح 65
حدیث (888) حضرت علی(ع) می فرمایند:
الحِلمُ حِجابٌ مِنَ الآفا
بردبارى، مانعى در برابر آفتهاست
غررالحكم، ح 720
حدیث (889)
امام صادق (ع) می فرمایند:
اَوَّلُ النَّظَرَةِ لَكَ وَ الثّانيَةُ عَلَيكَ وَ لا لَكَ وَ
الثّالِثَةُ فيهَا الهَلا
نگاه اول [ناخودآگاه به نامحرم] براى تو [حلال[ است و نگاه دوم ممنوع
است و حرام و نگاه سوم، هلاكتبار است
من لايحضره الفقيه، ج 3، ص 474، ح 4658
حدیث (890) امام على (ع) می فرمایند:
اَلبَغىُ يَصرَعُ الرِّجالَ وَ يُدنِى الاآجال
ظلم و تجاوز، انسان را زمين مىزند و مرگها را نزديك مىسازد.
غررالحكم، ح 1494
حدیث (891) امام علی (ع) می فرمایند:
اِتَّقُوا اللّهَ وصُونوا دِينَكُم بِالوَرَعِ
از خدا پروا كنيد و با پارسايى از دينتان پاسدارى نماييد .
الكافي: ج 2 ،
ص 76 ، ح 2
حدیث (892) امام علی (ع) می فرمایند:
اَطيَبُ العَيشِ القَناعَة
خوشترين زندگى، زندگى با قناعت است
غررالحكم، ح 2918
حدیث (893) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
اِنَّ العَبدَ لِيُذنِبُ الذَّنبَ فَيَنسى بِهِ العِلمَ الَّذى كانَ
قَد عَلِمَهُ
انسان گناه مىكند، پس با آن، علمى را كه پيشتر مىدانسته، از ياد
مىبرد
عدّة الداعى، ص 197
حدیث (894) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
فاطمه بضعه منى من سرها فقد سرنى و من سإها فقد سإنى, فاطمه اعز
الناس على
فاطمه پاره وجود من است, هر كه او را خوشحال كند مرا خوشحال كرده و هر
كه او را بيازارد مرا آزار داده. فاطمه در نزد من عزيزترين مردم است
بحارالانوار, ج43, ص23
حدیث (895) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
اِذا دَخَلَ اَحَدكُم بَيتَهُ فَليُسَلِّم، فَاِنَّهُ يُنزِلُهُ
البَرَكَةَ وَ تُؤنِسُهُ المَلائِكَةُ
هرگاه يكى از شما به خانه خود وارد مىشود، سلام كند، چرا كه
سلام بركت مىآورد و فرشتگان با سلام دهنده انس مىگيرند
علل الشرايع، ج 2، ص 583، ح 23
حدیث (896) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
اَعظَمُ النِّساءِ بَرَكَةً
اَيسَرُهُنَّ صَداق
با بركت ترين زنان، كم مهريّهترين آنان است.
السنن الكبرى، ج 7، ص 235
حدیث (897) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
رَحِمَ اللّهُ اَبَا البَناتِ،
اَلبَناتُ مُبارَكاتٌ مُحَبِّباتٌ وَ البَنونَ مُبَشِّراتٌ وَ هُنَّ
الباقياتُ الصّالِحاتُ
رحمت خدا بر پدرى كه داراى دخترانى است! دختران، با بركت و دوست
داشتنىاند و پسران، مژده آورند. دختران باقيات الصالحات (بازماندگان
شايسته)اند.
مستدرك الوسائل، ج 15، ص 115، ح 17700
حدیث (898) پيامبر اکرم (ص) می فرمایند:
مَن تَسَمّى بِاسمى يَرجو بَرَكَتى وَ يُمنى، غَدَت عَلَيهِ
البَرَكَةُ وَ راحتَ اِلى يَومِ القيامَةِ
هر كس به نام من نامگذارى كند و بركت و خجستگى مرا اميد داشته باشد،
بركت به سوى او خواهد آمد و تا قيامت (باقى) خواهد بود.
كنزالعمّال، ح 45221
حدیث (899) امام موسی کاظم (ع) می فرمایند:
إنّ اللّهَ جَلَّ وعَزَّ يُبغِضُ العَبدَ النَّوّامَ الفارِغَ
خداوند عزّوجلّ ، بنده خواب آلوده بىكار را دشمن دارد
الكافي: ج 5 ، ص 84 ، ح 2
حدیث (900) حضرت خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند:
اِنَّ اِبنَتى فاطمه مَلَأ اللهُ قَلبَها وَ جَوارِحَها ايماناً وَ
يَقيناً
بدرستیکه خداوند تمام وجود دخترم فاطمه را لبريز از ايمان و يقين به
خود گردانیده است
بحارالانوار، ج43، ص29
