گزارش تصویری / کوچه غربت - پلاک 4 : سوختن ؛ رسم پروانگی است

چه جسم‌ها که سوخت تا هرم آتش تجاوز ، ایران ما را نسوزاند . چه صورت‌ها که گداخت تا آتش ، چهره من و تو را نبیند. افتادند تا ما بایستیم . و ما ایستادیم . غرور و اقتدار امروز ما تکیه بر دوش این رزمندگان دیروز دارد . و اما امروز . . . کاش می‌شد تو هم لختی پای دل سوخته‌اش بنشینی. کاش بی‌مهری‌های برخی متولیان امور ایثارگران نبود و ما می‌توانستیم بیشتر از او بگوییم. جسمش را بمب‌های شیمیای سوزاند و دلش را . . .

منبع: خبرگزاری مهر