شهید آوینی

 

‌‌صادقیه


‌‌‌امروز پانزدهم شعبان هزار و چهار صد و هفت هجری قمری است. بیش از هزار و صد سال است كه خورشید ولایت در پس ابر غیبت پنهان شده و انسانیت تا پایین‌ترین مراتب هبوط خویش پایین آمده است و شب ظلم و فساد در كره‌ی زمین حاكمیت یافته. اما همان‌سان كه شب هرچه در تیرگی خویش عمیق‌تر مي‌شود ستارگان درخشش بیش‌تری مي‌یابند، هرچند خورشید ولایت در مغرب حقیقت غایب است، لكن نور قدسي‌اش از وجود ستارگانی كه در ظلمت عصر جاهلیت ثانی مصباح هدایت گمگشتگانند، در جهان تلأ‌لؤ دارد. علما و مؤ‌منین مصابیحی هستند كه آسمان اول، یعنی آسمان دنیا را روشن مي‌دارند تا گمگشتگان در گمگشتگی نمانند و راه به حقیقت پیدا كنند.

اگر به چشم حقیقت بنگری، جز آنان را كه از ایمان نصیبی هست در تیرگی خواهی دید و اینچنین، «سپاه نور» برای این مردان خدا عجب نام مناسبی است. این نور ولایت حقه‌ی آل محمد است كه از وجود آنان ساطع است و راه شیری كهكشان را به سوی قبله هموار ساخته. اگر در جست‌وجوی امام زمان هستی، او را در میان سربازانش بجوی.

شب حیات انسان با انقلاب اسلامی ایران در فجر صادق خویش داخل شده است و شایسته است كه اكنون منتظر صبح باشیم، صبح دولت یار. بگذار آنان ما را هرچه مي‌خواهند بخوانند؛ ما كه خود مي‌دانیم این اراده‌ی خداست كه با دستان ما به تحقق مي‌رسد و این شمس ولایت است كه از افق وجود ما طلوع مي‌كند. اگر در جست‌وجوی امام زمان هستی، او را در میان سربازانش بجوی. از نشانه‌های خاص آنان این است كه همچون نور، دیگران را ظاهر مي‌كنند و خود را نمي‌بینند.

‌‌شانزدهم شعبان، ٢٦ فروردین
‌‌آیا آنان خود از رسالت تاریخی خویش آگاهی دارند؟ تمثیل حضرت سلمان در كنار پیامبر اكرم تمثیل جایگاهی است كه ایرانیان در تاریخ اسلام دارند. آیا آنان مي‌دانند كه آیه‌ی «فسوف یأتی الله بقوم یحبهم و